दोन प्रकारची माणसं शांत झोपतात. एक ज्यांना स्वप्नच पडत नाहीत अन एक ज्यांची स्वप्नं पूर्ण होतात. माझ्यासारखे काही अर्धवट झोपेत, उठ्ल्या क्षणाला रागात जागे होत, स्वप्नांची भुतं मानगुटीवर नेतात. कधी वाटतं स्वप्नांना आयुष्य आहे. कधी वाटतं आयुष्य हेच स्वप्न आहे! जाग यावी,निसटून जावं.

Saturday, December 19, 2009
















मी विझल्यावर त्या राखेवर नित्याच्या जनरीतिप्रमाणे..

विस्मरणाची थंड काजळी उठेल थडगे केविलवाणे..

मी विझल्यावर त्या राखेवर पण कोर्‍या अवसेच्या रात्री..

धुळीत विखुरल्या कविता माझ्या धरतील चंद्र्फुलांची छ्त्री..

- कवी बोरकर




माझ हे नेहेमीच आहे...

अस काही सुंदर वाचल, पाहिल, अनुभवल...की मला खूप रडायला येत...

असा एक सार्थ क्षण मनस्वीपणे जगून, निरर्थक आयुष्याला आपण सेकंदांसाठी का होईना पण फसवल..

याच आनंदात असेल कदाचित..

असे कॄतज्ञ क्षण फार फार मोलाचे वाटतात मला...माझी जगण्याविषयीची आसक्ती पुन्हा निरागस करून जातात...

अश्या वेळेला मला आईची खूप आठवण येते...

तिच पुस्तकांवरच, गाण्यावरच, कवितांवरच, माणसांवरच मनस्वी निरपेक्ष प्रेम पाहिलय मी...

किती श्रीमंतीत वाढवलय मला तिने...

जगायला खर तर एवढाच वारसा पुरेसा आहे.. बाकी सगळ तुम्हाला मिळवता येत...

मी अशीच चालत असते...चांदण्याचे सडे तुडवत, कवितांच्या सरी झेलत...

आनंदाला मूहुर्त नसतो बघायचा..फक्त 'ये' म्हणायच......

अश्या वेळेला मला आजोंची पण खूप आठवण येते...

तुम्ही कुणावरही प्रेम करा.. निरागस आणि निरपेक्ष.....

and you continue to live in their heart forever....

मला दिसते ना मी...माझ्या भोवतीच्या इवल्याशा पाखरांना सांगताना...

माहित्येय...मी छोटी होते ना...तेव्हा माझे एक आजो होते.. त्यांना किती गोष्टी यायच्या माहित्येय.....

मग त्यांच्याही स्वप्नात येतील... निळ्या डोळ्यांचे, मउ हातांचे, हूं बाबाच्या गोष्टी सांगणारे आजो...

and the love will go on and on forever..........

मला अजूनच भरून येत...

सुनीता बाई माझ्या कोण ?...

बोरकर माझे कोण ?

पण एखाद्या चांदराती.. ह्या कवितांना बिलगून मी रडत असेन तेव्हा मलाही कुणी विचारू नका...तू ह्यांची कोण?

चंद्र्फुलांना मनसोक्त बरसू दे....



कधी सकाळीही

उर भरून येता खोल

दिवेलागणीला

वाटे पाउस पडेल..........

- आरतीप्रभू



आवडलं?

मग १९ डिसें, लोकसत्ता मधला अरूणाबाईंचा मूळ लेख नक्की वाचा, अजूनही काही सुंदर कविता आहेत त्यात...

-अनुश्री

8 comments:

  1. असा एक सार्थ क्षण मनस्वीपणे जगून, निरर्थक आयुष्याला आपण सेकंदांसाठी का होईना पण फसवल..

    ........
    Pan to xan tari manswi hota ka? Ki tyala hi hota nirarthaketchya janiwecha shaap? Ha shaap xana nahi, to upbhognaryala ahe. Yatun sutka nahi. Ya janiwen, ya smrutin ghat kela. Ata xanala manswi panache label chikatawane hi swatachich faswnuk!!!

    he nirarthakechi janiw itaki sahaj wisaru shakto ka? ani asa xan upbhogawa ashi ichha samaju shakato. Pan asa xan upbhogala mhanun khot bolnyat kay fayada ahe?Te asatya, na ghadalele, tehi nantar khup tras denar he nakki. tyachya smurti, ankhin ek asala xan milwnyachi dhadpad, kay karnar tumhi ya sagalyache?

    Apan daya karychi ka swatahawarach? Asa xan asu shakat nahi he satya manala patwun dyayche...

    Typical GA ... HAHHAHHA.

    ReplyDelete
  2. mala asa vatata ki ayushyachi nirarthkta samjana hach khara moksha ahe...sutkecha kshan...when u realise that u are living a delusion...mag vatyala satya yeo va mithya..te purepur upbhogta yeta..

    i know tu mhantos te khara ahe, hi swatahchi fasavnuk ahe.. pan tya kshanachi anubhooti he mazyapurte satya ahe..kshanik ka asena...
    tya kshanasathi mala nirarthaktecha visar padla kinva me swatahla tasa bhasavnyat yashaswi zale..

    satyacha adhar shodhana mala dublepana vatato

    and who defined truth by the way..how you define a second...

    there is nothing absolute..truth, time and experiences are all relative..

    you are right, asa kshana asu shakat nahi,,
    halli mala vatayla laglay ki tumhi swatahla kiti fasavta yawar sukh awalambun asta !

    ReplyDelete
  3. hey...agree
    pan tya kshanachi anubhooti he mazyapurte satya ahe..
    halli mala vatayla laglay ki tumhi swatahla kiti fasavta yawar sukh awalambun asta !

    Do not agree

    satyacha adhar shodhana mala dublepana vatato


    mi udya lihito ajun yawar.. zopato atta!

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...