दोन प्रकारची माणसं शांत झोपतात. एक ज्यांना स्वप्नच पडत नाहीत अन एक ज्यांची स्वप्नं पूर्ण होतात. माझ्यासारखे काही अर्धवट झोपेत, उठ्ल्या क्षणाला रागात जागे होत, स्वप्नांची भुतं मानगुटीवर नेतात. कधी वाटतं स्वप्नांना आयुष्य आहे. कधी वाटतं आयुष्य हेच स्वप्न आहे! जाग यावी,निसटून जावं.

Sunday, January 31, 2010

A mid summer nights dream

कोलाज..

मी किती आटापिटा केला होता...कॉलेज मॅगझिनच्या मराठी सेक्शनच हे नाव असाव म्हणून...

गाण, कॉशच्यूम्स, मॅगझिन, नाटक, ज्यूनिअर्स, अभ्यास, कमिटीझ, सेट, डिबेट, मेकअप, टीचर्स, कविता, लाईट्स, परी़क्षा, ले़ख, अँकरिंग, कॅरम, वाद, रिसर्च, टे-टे, सिनिअर्स, भांडण, चहा...दिवसाची जागरण आणि रात्रीच झपाटलेपण...माझ्या आयुष्यातला तो वसंत म्हणजे कोलाजचा मास्टरपीस आहे....

वसंत.....

तीन वर्षापूर्वी मला या वसंतऋतूने अक्षरशः झपाटल होतं आणि शेक्सपिअरने !

आज मी इतकी तटस्थ का ?

Gone wid da..ehh...ff !

They all look so identical…

How could she…we are just 23…so what if he is settled…nope not till I am 28…career comes first… she ll have a bunch of her own by then…

They sure manufactured in lot.. err must be a label somewhere…we arr.. same batch…after all…

My cousin has one just like that….so unique…eh what’s the matter sweetie?

Oh.. just sore throat...me too…oh ya just last week...hey did you check out the winter collection…just gorgeous…you bet…..


I feel lost…in the echoes…


Some guy would kill to hear that sweet humming for hours and hours…

Why the ears ache then…? Oh just sore throat…how nice if I could just smell rather than hear…

I retire…oh just sore throat…xcuse me…just up for a walk…

Up as usual? Well well well… news for you…its no more…they worked all afternoon…all that surface…

Why the heaters are doing just fine…
Nevertheless I have nowhere else to go…

Why …not going out…

Don’t feel like it… Oh just sore throat..

Really?

I ll be back…go ahead...I have seen that flick already…

Hey I m comin too…As you wish…


Eh the stupid alignment….What a waste…

And I see em…. all of em…


Look at this …now level 6 looks like some ugly alien colonization….

Why did they buy em…coz somebody had to sell em…coz somebody manufactured em…

Cheese…you…of all…miss save water. save electricity…


Yeah…destroyed the beauty of this place….why…look at em…

They all look so identical…


May be I over reacted yesterday…cant stand…but sure can lay back…

Hmm…looks like there r lot graffiti artists in here….Ritz I love you…who’s Ritz…it’s a big college…I hope it’s a guy…

This is a perfect lovers spot…its rows n rows of em…Its too quiet though..

Yeah…as if could invite guys up here…yeah…I once read a story… the duo finally finds their moment in a ownerless jeep on a lonesome road…and in their declaration of love, they promise to have their own some day… venture on such starry nights…park it and swear not to return before dawn…

Well there goes the declaration for Ritz…never mind...it’s an old tee anyways…

Its cold….harsh glass…wow I could gaze up all night…don’t have to strain my neck now…
turn to right…that’s my city…

It looks like more n more like NY day by day…some of em do come true eh…

dreams gain momentum here…



From up there…sky s bit endless, intersected by ambitions, punctured by those relics of wholesome nothingness, like Amit said.

They all look so identical…


It’s gone…
Its still there…just…not the beautiful thing it used to be…
Everything fades away….
So what if I cant stand it....?
I can still sleep on it :)

Monday, January 25, 2010

Smile...at any cost :)

What is the best time and place to sort all issues in your life..one bye one..peacefully..
I have an answer..
The only uncomfortable recliner, the most feared one..yeah the dentist's chair.. :)
Its heavenly if u ask me..its the only time when you are doing what you are supposed to be doing that you are in fact doing most of the time when you are not supposed to be doing it...nothing :)
Still i was thinking to type this post with my free appendages..dont stumble on d word , after awww..ing for so long..with all d zzzing going on..to sharpen your canines.. And the long list of 'do not eat' which only excludes humans, i feel like a shark.. :) A scary pair of Jaws.. :)

Bye 4 now, i m going to a movie, i hate to go to movies with ppl, after it ends, its such a compulsion to come to a verdict..more importantly a mutual one..most importantly if you are with parents or roomie..an 'i dont think so.. could cost you..air, food, water, shelter..nything..luckily i have an excuse today..awww :)

Sunday, January 17, 2010

Choose to be happy !

Its not easy to find happiness within self..but its impossible to find it anywhere else :)

Tuesday, January 12, 2010

depression epidemic chya आईचा घो...


लहान मुलं इतकी निराश का झाल्येत ?

हे काय चालयय काय मीडियाच? म्हणजे खर तर आपलं...कारण आपलाच आवाज ना तो !

स्वाईन फ्लू म्हणजे पण फक्त एक प्रोफिटेबल न्यूज...

पॅनिक होउन चार दिवस मास्क लावून हिंडलो...पण सार्वजनिक स्वछतेच्या आईचा घो च आहे अजून...

नवीन दशकाचे दहा दिवस पुरे होईतो..रोजच्या बातम्या वाचून प्रगती तर सोडा..आपण उलटी वाटचाल करायला लागलोय की काय अशी शंका येत्येय...






















अरे थ्री इडिअट्स काय किंवा शिक्षणाच्या आईचा घो काय...कलाकारांना थोड तरी स्वातंत्र्य द्याल की नाही !

का ? रिअ‍ॅलिटी च अंजन झोंबत म्हणून ?

पण रिअ‍ॅलिटी शोझ खूप आवडतात सगळ्यांना...त्यात रिअ‍ॅलिटी नावापुरतीच असते म्हणून ?

वास्तव अस कडू कडूच असत...

आमच रिसर्च ग्रूमिंग सुरू होत तेव्हा त्यात '"विद्यार्थ्यांच्या आत्महत्या" हा ही एक रिसर्च चा विषय होता..

त्या वेळी.. आम्ही अगदी वैज्ञानिक द्रुष्टीकोनातून, स्टॅटिस्टिकली तो अभ्यासला होता...

पण आज त्या सगळ्या विचारांना एक इमोशनल टच आहे..आणि तोच खर तर महत्त्वाचा आहे...

माझ्या आयुष्याची साडे चार वर्ष मी श्री भाउसाहेब हिरे शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय नावाच्या उजाड माळरानावर घालवली...

पण त्या दिवसांनी जो आत्मविश्वास आणि कणखरपणा दिलाय, तो कुठेच मिळाला नसता...अगदी टांझानियाच्या जंगलात सुद्धा...

आम्ही एका गॅदरिंगला अ‍ॅड-मॅड गेम मधे हॉस्टेलची अ‍ॅड केली होती-

" इथल्या पेक्षा कमी पाणी आणि ह्याहून अधिक विषारी सापांच्या प्रजाती अन्य कुठे आढळल्याचे निदर्शनास आणून दिल्यास आपली इथे राहाण्याची सोय विनामूल्य केली जाईल "

आणि आमचे आदरणीय डीन डॉ बिरंजन हसले होते....रक्त उकळण्याचा एक विलक्षण अनुभव मला त्यांच्या नामस्मरणासरशी येतो...

शिक्षण..उच्चशिक्षण.. निर्बुद्ध, कोडग्या, लाचखाउ, हरामखोर मंत्र्यांच्या आणि प्रशासकांच्या हातात का आहे....? ( तुम्ही आम्हा विद्यार्थ्याच्या आयुष्यांशी खेळा..आणि आम्ही आमच्या शिव्या पण सेंन्सॉर् कराव्या, व्वा !.)

मी आणि माझे मित्र मैत्रिणी..आम्ही सगळ्या अडचणींना पुरुन उरलो...पण सगळे मनाने इतके कणखर नसतात....

आणि खर सांगू...आमच्यात हा कणखरपणा र्रॅगिंग फेस केल्यामुळे आला...आम्ही पण नव्वद अंशात वाकून वाकून, मनात शिव्या देत, सिनिअर्सना सलाम झोडले एकेकाळी...

पण त्या बदल्यात ते कायम पाठीशी उभे राहिले...कायम...अजूनही राहातात...

आम्ही सिनिअर झाल्यावर आम्ही ते सगळ बंद केल...पण त्या नंतरच्या ज्यूनिअर बॅचेसना खूप प्रोबेल्म्स आले...अभ्यासात तर आलेच, एकाने आत्मह्त्या केली आणि खूप जणांनी प्रयत्न....

प्रत्येक वेळेस हळहळ वाटली..अरे यार हे आपल्या हॉस्टेलमध्ये काय झाल...यार आपणच जाउन बोललो असतो त्या बॅचशी एकदा..आम्हाला तर नाव पण माहीत नव्हत...

'आपल' हॉस्टेल 'आपले' ज्यूनिअर्स...ह्या आपलेपणाचे संस्कार व्हावे लागतात आणि करावे लागतात...

मग मात्र...6 months back वगैरेची भीती गुंडाळून, सगळ्या फॉर्म्यालिटीझ बाजूला ठेवून प्रत्येक फर्स्ट इअरच्या मुलींशी बोलायला लागलो..त्यांना आमची गरज होती आणि आम्हालाही आमचे ज्यूनिअर्स हवे होते...

रॅगिंग ही एक विकृती आहे...नक्कीच...मुलींची नाही पण मुलांची अत्यंत असभ्य आणि अश्लील रॅगिंग होते...पण कुठलीही कृती मर्यादेबाहेर विकृती होते...त्यापेक्षा आपण मर्यादेत राहून, समोरच्यालाही त्याच्या मर्यादांची जाणीव करून देऊन त्या गोष्टींची मजा घ्यायला शिकलो तर...because its also a learning process which makes you tough...

मला तर हे दोन्ही सिनेमे actually माझ्या भावाबरोबर बघायचेत...it will be fun...he is a to be IITian, yet to face SSC, पण तो खूप विचारी मुलगा आहे...स्पर्धा, रॅगिग आणि आयुष्य ह्या तिन्ही गोष्टी फेस करायचा आणि त्यातून शिकायचा कणखरपणा त्याच्यात आहे...and obviously we owe it to our parents...

समजा घरातून जरी हे बाळकडू नाही मिळाल तरी आज समाजातूनही आपल्याला खूप सपोर्ट मिळतो....

माझ्याबाबतीत विचाराल तर मला इतरही खूप सपोर्ट होता...माझी शाळा...वेध.. जिज्ञासा, वाचन, सिनेमे आणि मिडियासुद्धा........त्यामुळेच कदाचित आणि माझ्या मित्र-मैत्रिणींचा शैक्षणिक प्रवासही परीक्षांत गुंतलेला असूनही आम्ही मार्कांपलीकडेही पुष्कळ काही मिळवल हे नक्की !

थ्री इडिअट्स काय किंवा शिक्षणाच्या आईचा घो काय..हेच सांगतायत की स्पर्धा काय किंवा रॅगिंग काय, एका मर्यादेपर्यंत आवश्यक आहेत पण त्यापलिकडे अनिष्टही.......

कुठे थांबायच ह्याच भान मात्र सांभाळायला हव....पालक, पाल्य आणि मिडीयानेही..........

बोला .....all zzz well.........................

अनुश च आयुष्य...

दिवस सरतात, महिने, वर्ष......

मधेच कधीतरी आठवत... अरे जगायच राहून गेलं...

लोकल मधून प्रवास करताना..एखाद्या गाफील क्षणी वाटत...अरे पुढच स्टेशन आलच नाही तर...

मग खूप हळहळ वाटते...अस वाटत आत्ताच्या आत्ता, ओळखीच्या सगळ्यांना भेटून एकदा मनापासून म्हणाव.. thanks..for everything !

एक लांब श्वास घेऊन..खूप खूप जगावस वाटत....

जेव्हा पण मी निराश होते, सगळ सगळ व्यर्थ वाटायला लागत...हेच काही खोल खोल श्व्वास मला त्या गर्तेतून खेचून आणतात..



माझा एक मित्र दोन वर्षांपूर्वी अचानक गेला...तेव्हांही आम्ही सगळे काही काळासाठी असेच निराश झालो होतो...

मला आठवतय...काय अर्थ आहे या आयुष्याला? ह्या एका प्रश्नाने आमचे दिवस-रात्र झाकोळून जात असत...

त्यावेळी ह्या ओळींनी नवी उमेद दिली...

अजूनही देतात...पुन्हा पुन्हा.....





"मला पुलंच एक वाक्य आवडत-

'जीवन जीवन जे म्हणतात ना, ते जन्मापासून मरणापर्यंत नुसत आपल्या वाटेत आड येत असत.बाकी काही नसत.

कधी उगाचच मठ्ठपणे आडव पडून राहात. मग कंटाळा येउ नये म्हणून आपण त्याला लेबले लावतो.

प्रेम म्हणतो, आई म्हणतो, धर्म म्हणतो, काय वाटेल ते म्हणतो......

एरवी जीवन ही एक निरर्थक फसवी वस्तू आहे. जगात देव नाही, काहीच नाही. ज्या क्षणाला आपण श्वास घेत असतो ना,

तेवढा क्षण असतो! '

मला स्वतःला अस वाटत की आयुष्याची टोटल शून्य असली तरी काही सुख जमा होउन मग दु:ख वजा होत ना....

आपण किती दिवस जगणार याची शाश्वती कुणालाच देता येत नाही, काळ कुणासाठीच थांबत नाही, म्हणून आपल्या वाटेला येणारा प्रत्येक क्षण भरभरून जगायचा..

आपण का आणि कशासाठी जगतोय? माहीत नाही.... पण आपण जगतोय हेच सगळ्यात मोठं सु़ख आहे.....

ही opportunity कुणी दिली, आपल्यालाच का? माहीत नाही......

पण प्रत्येक श्वासाची अनुभूती...जगात जे जे चांगल आहे त्याचा आस्वाद घेणं... आपल्याला आवडेल ते सर्व करणं..मनापासून मैत्री करणं..प्रेम करणं.....जवळच्यांचा विरह... त्रास काढणं.. निराश होणं..पुन्हा त्यातून बाहेर येणं..एकटेपणा..सोबत...मला तरी प्रत्येक गोष्ट आवडते...

आयुष्याच कोड सोडवत बसण्यातच खरी मजा आहे. कारण इथे चूक बरोबर काहीच नाही. कुणीच रिकाम्या हाताने जात नाही... काहीतरी स्पेशल करूनच जातो.."

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...