दोन प्रकारची माणसं शांत झोपतात. एक ज्यांना स्वप्नच पडत नाहीत अन एक ज्यांची स्वप्नं पूर्ण होतात. माझ्यासारखे काही अर्धवट झोपेत, उठ्ल्या क्षणाला रागात जागे होत, स्वप्नांची भुतं मानगुटीवर नेतात. कधी वाटतं स्वप्नांना आयुष्य आहे. कधी वाटतं आयुष्य हेच स्वप्न आहे! जाग यावी,निसटून जावं.

Sunday, June 20, 2010

पैंजण..

प्राजक्ताचे हे सडे, असा वर्मी घाव का घालतात माझ्या?

हो, काळीज माझ पायातच, रस्त्यांशी बांधलेल, अनवाणी


मागल्या वळणावर ठेचाळल्याच्या उचक्या जरी ताज्या,

माडांसाऱखी सळसळतात, लख्ख भाळावर, तुझी अंधारगाणी


अशी लय सोसायला, पावलात खुळे अवसान हवे रे राजा..

अवघे आयुष्य झाकोळून टाकत, विचारतोस, आवडल राणी?


हो आवडल..

नशिबाच्या रेषा मी तासल्याच कुठे होत्या की च़कव्याला भ्याव !


-anushree

8 comments:

  1. He never read this one before.. Grace ka?

    ReplyDelete
  2. wrote this after i read pingalavel

    ReplyDelete
  3. ooooooopppssssssssssss...gr88888888888888
    especially..

    अवघे आयुष्य झाकोळून टाकत, विचारतोस, आवडल राणी?

    ReplyDelete
  4. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  5. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  6. माडांसाऱखी सळसळतात, लख्ख भाळावर, तुझी अंधारगाणी

    sahi ahe....

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...