दोन प्रकारची माणसं शांत झोपतात. एक ज्यांना स्वप्नच पडत नाहीत अन एक ज्यांची स्वप्नं पूर्ण होतात. माझ्यासारखे काही अर्धवट झोपेत, उठ्ल्या क्षणाला रागात जागे होत, स्वप्नांची भुतं मानगुटीवर नेतात. कधी वाटतं स्वप्नांना आयुष्य आहे. कधी वाटतं आयुष्य हेच स्वप्न आहे! जाग यावी,निसटून जावं.

Sunday, August 8, 2010

err....

Back in standard deviations
why I feel so fortunate ?
Recruited 'em to live and love
wish they could, cry that well

Given away all my songs
for extreme and existance
For the same delusional
meaning, it has for one

And that one moment
we loose nevertheless
God, I don’t know why
why I feel so fortunate !

No comments:

Post a Comment

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...