अनुश्री

Möbius strip

2011-11-18T01:26:00.001+05:30

i have stopped writing these days
i live too much
and its annoying

i miss my blues, oh and tears
u love me too much
and its still divine

insecure, the core, unfulfilled
i like it this way
its mysterious fluttering

how, thousand and one nights
a handsome stranger
who keeps listening

Transitions..

2011-09-01T14:04:00.001+05:30

Last night, i dont know after how many years, i fell asleep on Nani's bed.. while listening to her never ending stories..like old times...

And now she has one more story to tell..

how she wished me sweet dreams, covering me with her old saree cum blanket..
while i kept telling her..

solah no se admission ka form leke aao...
char admissions hue hain..
sister pint badlo...
and god knows what :)

Life has become so transitory.. i dont feel, at home, even at home...

In the morning, i was in A'bad taking rounds, engulfed in ward work..

Noon, i was at the airport to bid adieu to my love..off to The land of Dragons...

I saw the inauspicious moon of Ganesh chaturthi, strolling down memory lane...

My birth place...my school,..friend's places..alleys, shortcuts, forbidden compounds...

haunted patches... once rushed past...

Ran into old gal pal...she was such a tom boy....like me...

we did well.. growing up.. :)

Back to bed, weary from all the nostalgia...

as i pretended to listen to my grandmother,

i was thinking about the little girl, who kept switching homes and dreams , settling and unsettling...

and about what he wrote to me...amid thousand other splendid things...

that, the opposite of love is not hate, it's indifference.

There are so many people, places..memories that we grow indifferent to...

as we keep transiting...

even to self ...

If only, we were to choose

the pain instead of comforts of indifference...

unbearable distances , which breed gravity...

In surgery :)

2011-08-07T02:23:00.002+05:30

I ve longed to be in the place where i am...
Ppl come here in agony...
We expect scientific protocols to work..
But sometimes its just a bold decision..
Based on experience..
A Surgeon's instinct..
As My teacher puts it...

Are you here for good?
He asked me..
Time is flying..
I m striving for happiness and competence..
Its all around me..
After all.. i did dissolve into a meticulous surgical resident..

But i do look at the 5.00 am sky..
And I sing every now and then..
And dream of a life...
books, movies, songs, poetry..
of mountains, street cafes..
Airports, Glazed shopping malls..
Finesse of a star studded restaurant...
Moon... white sand desert..

And while for countless hours
i m trying to contain the foul
all around...dress it..stitch it..
I remember the smell of my perfume..
Miss cherry Dior ...
Miss cherry Dior :)

And I know there's gotta be more to life..
I know there's gotta be more to me..

so here i am ...
at the cost of some precious hrs of sleep..
And i m here for good :)

I am here for good..

This year..

2011-06-01T13:22:00.004+05:30

extreme merriment...

summer was usual...

wont be a menace...
that cheerful blizzard...

cherry blossoms...

haven't yet withered...

cherry blossoms...

blooming myriad...

Image : http://3.bp.blogspot.com/_3E4NLeAmHfw/S0zL92StfOI/AAAAAAAAABk/_N31JCErVuI/S730/935966-2-cherry-blossom-tree.jpg

"I'd rather be lucky than good"

2011-05-23T10:07:00.000+05:30

now is like never..strange as ever

2011-05-06T23:02:00.002+05:30

I don't get many things right the first time,
In fact i am told that a lot.
Now i know all the wrong turns ands tumbles and falls
Brought me here.
Now it was right before the day that i first saw your lovely face.
Now i see it everyday

And i know
That i am,
I am,
I am the luckiest.

What if i'd been born 50 year before you
In a house on the street where you live?
Maybe i'd be outside as you passed on your bike,
Would i know?
And then i'd see your eyes,
I'd see one pair that i'd recognize.

And i know
That i am,
I am,
I am the luckiest.

I love you more
Than i have ever found a way to say
To you.

Next door there's an old man
Who lived to his 90's
And one day passed away in his sleep
And his wife, she stayed for a couple of days
And passed away.
I'm sorry i know that's a strange way
To tell you that i know we belong.

That i know
That i am,
I am,
I am the luckiest.

- The Luckiest by Ben Folds

Myth maketh life...

2011-05-06T00:37:00.000+05:30

फिर छिडी रात बात फूलों की...

2011-03-27T12:25:00.000+05:30

आज खूप दिवसांनी तो आणि मी एकदमच बाहेर पडलो..

असं होतं ना, तेव्हा आदल्या रात्री खूप पाउस पडलेला असतो बहुतेक करून..

आणि मी त्यातलेच थोडे सुट्टे शब्द खिशात टाकून बाहेर पडते.

आणायचा असतो साधा चहा ,पेपर आणि दिवस पेटवण्यासाठी काही तरी पोहे-बिहे..

पण चेहेर्‍यावर अश्वथाम्यासारखे भाव येत असावेत.

असेलही, कोणी बघितलाय तो काळा की गोरा ते..

पिवळाही असेल कदाचित..

आतून भगभगत असणार मा़झ्यासारखा..

आता तर त्याची गोष्टही आठवत नाही.

का घाबरायचो त्याला..?

कपाळावर ज़खम असलेल्या माणसांना घाबरायचो हे मात्र नक्की..

माझ्याकडेही बावचळल्यासारखे पाहात जातात लो़क..

इन्स्टिंक्ट्

किती विलक्षण गोष्ट आहे ना..

का, ते कळलं नाही तरी कशाला भ्यायचं, ते एका द्रुष्टिक्षेपात आकळतं..

अदभुत!

खरचं..किती दिवसांनी तो आणि मी एकदमच बाहेर पडलो..

कालही खूप पाउस झाला..

या गावात हे आक्रीत पहिल्यांदाच..

कारण काल ती इथे नव्हती..

ती अमर्याद आहे...

ती..

तिचं सगळेच ऐकतात..

ती..

ती काय पावसालाही झोपायला लावते निमूट्पणे..

पण काल ती इथे नव्हती..

क्षितीजा पलिकडल्या गावात लोकांनी तिचा अंमल झुगारून दिलाय अशी हूल उठल्ये कालपरवापासून..

म्हणून तडकच निघून गेली..

ती..

ती अमर्याद असायला हवी..

ती..

काल ती इथे नव्हती.

म्हणून हे आक्रीत.. या गावात पहिल्यांदाच...

पहिल्यांदाच पाहिलं मी त्या झाडांना बहरलेलं..

पिवळ्या धम्मक फुलांनी....

रस्ताभर..नुसता खच..

धगधगत्या फुलांचा...

मी नुसती पहातच राहिले..

हं, तसं मी कालच लिहील होत त्याला, की आता एकदा पिवळ्या फुलांच्या शेतात जाउन यायला हव..

माझ्याकडची स्वप्नं आणि रंग संपत आलेत..

तिला ही द्यावे लागले नं..

ती..

थोडेच दिवस पुरतील आता जेमतेम..

पण आता निघायचच आहे म्हणा...

आणि प्रवासात कशाला हवय नसतं ओझ

त्यानेच तर नाही ना पाठवली?

पण मी तरी अजून कुठे पाठवलाय निरोप..

तो ही अमर्यादच आहे म्हणा..

पण त्याचा रंग वेगळाच आहे आणि स्वप्नं ही...

स्वप्न तर नाही ना...

काल पर्यंत तर ही झाडं आचरटासारखी हिरवी होती..

हं म्हणजे रस्त्याच्या कडेला थोडी फुलं असायची पडलेली...

पण कोमेजलेल्या फुलांचे रंग थोडी ओळखू येतात...

कदाचित.. फ्रिजमधे काल जास्तीची उरलेली एक दोन स्वप्नं होती.. त्यातलं असेल..

मित्रमंड्ळी आम्ही एकत्रच जेवतो बर्‍याचदा..

कालही..

त्यांना माहीत असेल म्हणून फोन केला तर झोपेत...

असेलही स्वप्नं, म्हणाला त्यातला एक जांभई देत...

म्हणून लगेच संपवायची घाई नको हं...

आम्ही येईपर्यंत थांब जरा...

मं मी फिरत राहिले...

त्या रस्त्यावरच्या एक एक झाडापाशी थांबत...

विस्फारून न्याहाळत...

ती पिवळी धम्मक फुलं...लाखो...लाखो...

माझ्या मोकळ्या केसांतही अलगद येत होती अधून मधून......

आक्रीतच हे...

रस्ताभर..नुसता खच..धगधगत्या फुलांचा...

पिवळ्या धम्मक फुलांनी..झाडं बहरलेली...

अजून कसं कोंणी येत नाही...

डोळे मिटून जागं व्हायचा प्रयत्न करून पहायला हवा...

आणि त्याला हे कळवायला हवं..

आता समुद्रावरच जाउ...

ते जास्त आवडेल त्याला..

त्याच्यासारखाच, अमर्याद...तो..

तिने हटकलं ना..

ते ही चांगलच भगभगीत हसून...पिवळ्या धम्मक फुलांसारखं....

खूप वेळ मिटलेले डोळे मिचकावत मी मागे सरले...

त्या सरशी तिने एका फराटयात समोरची फुलं कडेला लोटली..

आणि सराईत पणे टोपलीत भरली..

पुन्हा तिचा भगभगीत चेहेरा पाहाण्याआधी जरा प्रकाशाचा सराव करावा म्हणून वर नजर वळवली तो..

झाड टक्क हिरव झालेलं..एक..दोन..सगळीच...

आता माझा चेहेरा बावचळलेला असणारं..

कारण तिचा चेहेरा बोलायला उत्सुक होता..

थोडासा हिरवा...

का एवढी साफसफाई ?..ती आज परत येणारे का ?

ऱोजचच हाय सारं...ती उगाच गडद होत होत दिसेनाशी झाली...

आता सगळा रस्ता नको तेवढा ओळखीचा...

फक्त रस्त्याच्या कडेला थोडीशी फुलं...

पण त्यांचे रंग ही कुणालाच ओळख देईनासे..

तिच्या येण्याची सावली पडल्यामुळे कदाचित..

आपल्याला जे हवहवसं वाटत होतं...त्या सार्‍याचा खच पडला होता आज...

मं मी पुन्हा कफल्ल्क कशी...?

माणसं कशालाही भितात...

कपाळावरच्या जखमांना..

ल़ख्ख जागरणं करणार्‍यांना..

स्वप्नांना...

पिवळ्या धम्मक फुलांना...

हो..

पिवळ्या धम्मक फुलांना...

इन्स्टिंक्ट् ...

आता तरी डोळे मिटावे म्हणून पुन्हा त्याच्याकडेच पाहिलं...

आज खूप दिवसांनी तो आणि मी एकदमच बाहेर पडलो..

या गावात पहिल्यांदाच...

म्हणून हे आक्रीत..

माझ्या चेहेर्‍याचा रंग उडालेला दिसतोय..

त्याच्या हसण्यातही आता चाहूल आहे..

पिवळ्या धम्मक फुलांची

image: http://seankane.wordpress.com/tag/flowers

vanishing valentine

2011-03-20T10:42:00.003+05:30

And when in lonely separation we be,

sunlit mornings turn gloomy to me,

And i walk alone in the evening rain,

quietly hiding my solitary tear, and infinite pain

credits :

poetry: pranab da
http://scepticemia.com/

image: http://www.girlwithcamera.ca/wp-content/uploads/2008/08/_mg_7223-725.jpg

अनिकेत

2011-03-05T16:24:00.005+05:30

मध्यंतरी एका मित्राशी गप्पा मारताना घराचा विषय निघाला..

माझ्यासाठी 'घर' अशी काही concept नाहीच आहे.. असा काहीसा सूर लागतो अशावेळी..

But the thought has been lingering for quite a while now

and heres a description,

close to what i feel is my home..

not necessarily existential...but yeah..close..

हौशीने जमवलेली रंगीबेरंगी, अवांतर आणि अभ्यासाची ढीगभर पुस्तकं...

त्यात पानोपानी विखुरलेल्या बुकमार्क्सवर, ग्लिटराईझ्ड..

कविता आणि quotes..

स्वतःला आणि इतरांना लिहीलेल्या शेकडो चिठ्ठ्या चपाट्या...

भिंतीवर.. चिकटवलेली, pinned down, रंगवलेली..

असंबद्ध स्वप्नचित्रं .....

आणि त्यात हटकून येणारी, दोन्ही हात पसरून, आकाशाकडे पाहाताना हरवलेली,

एक कुरळ्या केसांची मुलगी..

आजोंचा आणि मी आई बाबांचा फोटो...

dimond studded timepieces...

सशाचं चित्र असलेला एक प्लास्टिकचा तुकडा...

एक जुनाट स्विस फ्रैंक आणि स्विस chocolates चा एक रिकामा डबा ...

आणि त्या डब्यात जपलेले..

भन्नाट मित्रांबरोबरीच्या अफलातून evenings चे souvinirs...

आणि भोवतालच्या'पैसा'त माझ्या अनेक मितीतील विचारांनी आकारास आलेल भावविश्व ...

आणि त्याच्या background ला कालच्या स्वप्नांची उजळणी करता करता...

आजच्या अनेक तुकड्यातून,

उद्याच्या de novo स्वप्नांची गुंतवळ करण्यासाठी अविरत झटणारं माझं subconscious..

आणि असंख्य सुरावटी ...

ह्या सगळ्या आणि इतरही अनेक layers आणि tracksची जाणीव पेलणारं

आणि तरीही आश्चर्यपूर्वक रित्या सुसंगत आणि एकाग्र,

my conscious..

आणि या सार्‍याच्या पलीकडे सुखनैव लिहीत राहाणारी, मी..

पण अचानक कधीतरी तंद्री भंगते...

आणि जगात कुठे कुठे किती वाजलेत याचा अदमास घेताना...

आठवणींशिवाय कुणीच सोबत नसल्याचा,

काहीसा सुखद आणि काहीसा खिन्न करणारा अनुभव येताना...

आपसूक नजर वळते..

एरवी कोपर्‍यात टांगलेल्या त्याच्याकडे माझं अजिबात लक्ष जात नाही...

My wind chime...

कितीही जोराचा वारा आला तरी न वाजणारं, म्हणून very close to abstract and my heart :)

माझ्या best friends नी दिलेलं...

at a time when i had almost concluded that such thing cant exist...

But it does..

and it has made me hopeful..

that some day i will be in possession of the others on my wish list...

A black hole...customized...tailored to subtlety..

A reminder to hold on to nothing, yet everything...

and a couple of universes to multiply dimensional aesthetics...

for dynamism of perspective...

i saw their visuals in a documentary...

they are supposedly,

very small and beautiful things..

Like a wind chime... which almost doesnt chime... :)

पण मी at peace असले,

तर त्याची मंद किणकिण जाणवते,

अखंड सोबत करणारी ... पण हवी तेव्हा जाणवणारी ...

like friendship...

त्यात आहेत एकमेकांना हलकेच स्पर्शून जाणारे Stars and Angels...

आणि ऐकायच ठरवलं ना तर त्यांचा आवाज इतका गोड आहे...

आणि स्वप्नाळू...

like lullabies...

आणि याच सगळ्या पसार्‍यामधे,

त्या संथ सुरावटींच्या वाटेवर तरंगताना..

somewhere in time and space...

is that elusive place ...

Its the blue frog again..

2011-02-22T17:12:00.009+05:30

I am on a lonely road and I am traveling

Traveling, traveling, traveling

Looking for something, what can it be

Oh I hate you some, I hate you some

I love you some

Oh I love you when I forget about me

I want to be strong I want to laugh along

I want to belong to the living

Alive, alive, I want to get up and jive

I want to wreck my stockings in some juke box dive

Do you want - do you want - do you want

To dance with me baby

Do you want to take a chance

On maybe finding some sweet romance with me baby

Well, come on

All I really really want our love to do

Is to bring out the best in me and in you too

All I really really want our love to do

Is to bring out the best in me and in you

I want to talk to you, Ribbit ! Ribbit ! ....

I want to renew you again and again

Applause, applause - life is our cause

When I think of your kisses

My mind see-saws

Do you see - do you see - do you see

How you hurt me baby

So I hurt you too

Then we both get so blue

I am on a lonely road and I am traveling

Looking for the key to set me free

Oh the jealousy, the greed is the unraveling

It's the unraveling

And it undoes all the joy that could be

I want to have fun, I want to shine like the sun

I want to be the one that you want to see

Ribbit ! Ribbit ! Ribbit !

Want to write you a love letter

I want to make you feel better

I want to make you feel free

Hmm, Hmm, Hmm, Hmm,

Want to make you feel free

I want to make you feel free

P.S. love,

I love the way you sing...

eat words, we dont need...

विराणी

2011-01-25T18:34:00.014+05:30

हल्ली कुणी मोठा माणूस गेला की जो काही सामुदायिक टाहो सुरु होतो.. तो नकोसा वाटतो.

दुःख किती खाजगी गोष्ट आहे.

चारचौघांनी मिळून केलं की दारूच्या पार्टी सारखं नुसतं फैशन स्टेटमेंट वाटतं.

तसही कुणी गेलं की जे काही पंक्तिप्रपंच सुरु असतात, त्यात मला आलं तर हसायलाच येतं..

आणि दोन्ही भावमुद्रा सारख्याच असल्यामुळे ते लपवावं लागत नाही, हे बरं !

तो क्षण येतो कधीतरी.. ज्यात एखादं दुःख पूर्णपणे आकळतं..

त्या आधीचं सगळ झूट वाटावं, असा..

माझे आजो गेल्यावर, अख्ख वर्ष गळक्या नळासारखं काढलं...

पण त्या एका दिवशी, हॉस्पिटलला जाताना.. अचानक जे उमळून आलं...

छे.. मी खूप स्वार्थी आहे...मी नाही सांगू शकत..

असं दुःख.. you have to earn it !

सो.. पंडितजी गेले तर गेले....जायच्या वयात गेले..

हवेहवेसे असताना गेले..यंदाचा सवाई ऐकून गेले...

असं सध्यातरी वाटतय..

बघू.. करेन शोक कधीतरी..पण मनापासून..with all due respect !

काल रडायला मात्र आलं...

पण ते गाण्यामुळे...

Actually त्यांचा स्वर ऐकला..आणि गुरुद्वाराच्या लंगर मधे जेवल्याची आठवण झाली..

त्यावेळीही अगदी असचं वाटलं होत...

कफल्लक.. भिकार्‍यासारखं..

पण आश्वस्त..

डोक्यावर हात असल्यासारखं..

बापाच्या बापाचा..

Image:http://farm1.static.flickr.com/118/284660943_31798cbe47.jpg

Applied physics

2011-01-24T15:43:00.005+05:30

String theory rocks..whether its Universe or Sugar syrup :)

And i just may have qualified for motherhood according to Hindi film standards...

what else do they do.. besides crying n making Gajar ka Halwa :)

If you are intelligent, you can do anything..annnnything !

status: Belief reinstated :)

Amrita-Imroz

2011-01-04T22:41:00.000+05:30

If lucky,
you ll find a face.
So beautiful..

If luckier,
You ll love it.

If luckiest,
You ll never know why..
So beautiful...

Some stories outlast forever...
I wish to perish, before love...

Sigh

2011-01-01T17:44:00.003+05:30

3 unproductive years... Umm..23 actually ! Nope, its.. almost 24, Go .. yay :)

2010-12-19T18:52:00.007+05:30

This year...

i was supposed to be preoccupied with "the entrance exam" ...

and my career !

But honestly....this year.. i have struggled the most,

just to be My self !

And though none fellow being ,nor anything i perceived or learnt has been

"approving" of it...

This year , nevertheless, and like never before, i was ..

so transitory...full of wanderlust..

Hell, I dont even have a set of resolutions for next year..

I dont have any plans...

may be..i am gonna dissolve into this meticulous surgical resident..

Fancy Alignment !

But, there is also this dream of absolving..

from it, I and everything..time and again..

So , rather bit more meticulously , i have been rounding up a " List "..

full of 'thousand splendid... stuff .. like regular alter ego pursuits...

yet some ego alien stuff..

umm nope actually..

how little do we know ourselves!

like eating, "sound of sea" at a sensory restaurant...say..The Fat Duck !

or some more European fantasies like.. Spanish guitar and paella in Barcelona..

or this "stream of consciousness" buisness...

and improvising my notions of communism.. etc etc

Anyways latest ..is a directorial fantasy..

Attempts on Her Life , by Martin Crimp

it belongs to "In-yer-face" theater ..i once enjoyed reading about..

though sadly with preconceived notions of the Guy ,who wrote about it !

Antithetic indeed :)

so staging it and experiencing it..

umm, not in that order though !

gonna be a delicacy, well...may be :)

nothing much fancy..

it is essentially a play..

Open to interpretation..

Like I

.
.

मी एक वाचाळ!

2010-12-15T09:10:00.003+05:30

My first write-up !
fossilized in print :)

p.s. click on the title to read, hope u like it :)

Undeniablely happy !

2010-12-11T23:13:00.010+05:30

" For the way you changed my plans

for being the perfect distraction

Ribbit ! Ribbit ! Ribbit !.........

.............................

For the ending of my first begin

and for the rare and unexpected friend

for the way you're something that i never choose

but at the same time something i don't wanna lose

Ribbit ! Ribbit ! Ribbit !.........

.............................

my accidental happily ever after (Oh Oh Oh)

the way you smile and how you comfort me (with your laughter)

i must admit you were not a part of my book

but now if you open it up and take a look

Ribbit ! Ribbit ! Ribbit !.........

.............................

you're the best thing i never knew i needed

so when you were here, i had no idea (Oh)

you're the best thing i never knew i needed

so now it's so clear, i need you here....

Ribbit ! Ribbit ! Ribbit !.........

............................."

P.S. I love the way you sing...(Oh)
eat words, we dont need...

Through an endless diamond sky...

2010-12-07T11:33:00.005+05:30

i had completely forgotten just how crazy i was about this film..
about the magic carpet ride and " A whole new world"..

i was 8 ..i think..when i first heard of Agrabah ....
i was done reading Arabian nights..
and with role plays based on that..

yeah i think we had switched to "Zapatlela" and "Tahakikat"..for dramatics
and Jungle book, DuckTales, TaleSpin, and of course "Chandrakantaaaaaaa"

Every Sunday was a feast..going to nani's place and watching em with my cousins and then on to my SNES non stop...Contra and Ninja Turtles...yeah !!!

Parent community was so weary from us playing all the time...u bet !
Wow..i remember dad blaming gaming for my myopia..
but i had looked up myopia from an encyc..so i knew better.. :)

Sadly coz of that, my brother had to play with the same old Nintendo,
even though he is from the PS generation...
coz by then, dad knew better.. :)

so Akki turned out to be the sincere most, amongst us....
till last yr or so, when his gen succumbed to FB..
actually, he still is (kudos!!)

now i am chasing post graduation..
and still i get high on media hiped things, like a teenager...

like that time when, every girl in my class had the Kajol hair cut after KKHH..
i would have too..but couldnt..back then, even SRK had lengthier hair than me :)

and though all that craziness seems awesomest ( Love you Barney :)
i feel so alienated after a while..

Like reading deathly hallows nonstop as an annual ritual..
or da vinci code on the very day of a Community Medicine paper..
or watching movies between two university practicals..
or cinematic marathons in hostel..till finally..
u are disoriented to time place person.. :)

all seems so unreal now..
especially this year..away from hostel..

so i bumped into Aladdin last night..
and i felt like a fugitive..
WOW..how d that happen !

still loved Yago, Carpet and Abu though..
i nevertheless turned it off,
and watched..
actually tried to watch "a whole new world" on Youtube instead..

it wasnt that magical... :(

i hate growing up..

i remember my cousins teasing me..
because i gave up on cartoons and games, last in the lot..
that is, only when i got into Jr college..

still...thanks to my brother...
i am at least well informed ( thats my only way to console! )
And he still manages to be the source of utter provocation..
to get me to play, watch Narnia (!!!),
download new games(hand over Mr 95 :)

and wrestle !
LOve ya..

Aladdin...
darting back from school on Friday noons to catch 'Arabian nights...
Aladdin...
the last game i played on my pc..
Aladdin...
the last cassette popped into our VCR..

nah..
No matter how old i become,
i still wish the universe to be..
A dazzling...mystical place for me..

and while gazing upon the stars..
Yet again..
I wish to dream of a magic carpet ride to an Egyptian Sphinx...

Unchained

2010-12-04T13:04:00.003+05:30

after a couple of heartbreaks..
one feels like an amphibian..
one more perhaps, and then..
all set for a "evolved living" !

Take home..

2010-11-18T13:32:00.005+05:30

Simplest recipe of happiness is..

Have the right kind of bread, cheese, wine, chocolate and muse...

Life is too short to eat crap !

Brink..

2010-11-09T17:13:00.002+05:30

Cold november rain..
Is here, yet again..
Adieu, mystical summer..
The inevitable fall..
All but a souvenir..
I will sweep the yard..

On the brink of winter..
To adorn year's urn..
To soothe the nonce..
Will render a nocturne..
Cold november rain..
Is here, to reign..

Lie to me..

2010-10-27T01:01:00.006+05:30

these days i bump into awfully beautiful songs..
assimilated instantaneously..
they come with subtitles :)

it all starts with a fatality..
some last breaths escaping..
through a bathtub full of motor oil..
subtly effervescent...

or up close, a frozen mermaid..
frivolously defiant...

i feel numb to be thinking of aesthetics..
god, it feels awfully beautiful...
may be its their circumstantiality..
worth killing for..
may be thats the whole point..

"I don't know if you notice anything different.
It's getting dark and it's getting cold and the nights are getting long
And I don't know if you even notice at all
That I'm long gone

And the things that keep us apart
Keep me alive
And the things that keep me alive
Keep me alone
This is the thing

I don't know if you notice anything missing
Like the leaves on the trees or my clothes all over the floor
And I don't know if you even notice at all
'Cause I was real quiet when I closed the door

(from Distance and Time, by Fink)

Wanderlust

2010-10-14T22:03:00.003+05:30

someday i will find him...
the one, who knows how to love a flower...

someday i will choose right questions..
ones,worthy of not giving up on...

status: reading The Little Prince' by Antoine de Saint-Exupéry'

ही गद्धेपंचविशी !

2010-10-01T00:16:00.008+05:30

गद्धेपंचविशी..अर्थात, गाढवपणाचे रौप्यमहोत्सवी वर्ष !

आता इतक्या सहज जमणारी गोष्ट साजरी करण्यासाठी, एवढी वर्ष कशाला वाट बघायची!

अशा सूज्ञ विचारांती, तसा माझा यथेच्छ गाढवपणा करून झालेला आहे म्हणा..

वर आयुष्यात इतकी मनसोक्त मज्जा करुन झाल्ये..

की आज शेजारचे अण्णा..'विठ्ठला पांडुरंगा' म्हणाल्यावर..

माझ्या बत्तिशीतून अभावितपणे( वास्तविक अभाविक(!)पणे म्हणायला हवं :)

'उचला आता' अशी चरणपूर्ती झाली...

म्हातारा काय उचलला..आपलं..उचकला म्हणून सांगू !

त्यांच्या बायकोची पण मागे एकदा अशीच चिडून इडली फ्राय झाली होती

(वास्तविक भेजा म्हणायला हवं..पण ते सुद्धा आमच्यातले म्हणजे 'ह्या'तलेच..

तेव्हा नसती फोडणी नको, कसें? :)

का, तर मी त्यांना 'अण्णी' म्हणून हाक मारली म्हणून !

त्यांची नात त्यांना 'करंजी' हाक मारते ते मात्र चालतं..

मग मीच काय गाढव..आपलं..घोडं मारलयं, तो विठूरायाच जाणे..

सारांश काय, तर आता इतक्या सहज जमणारी गोष्ट साजरी करण्यासाठी, एवढी वर्ष कशाला वाट बघायची!

पण आता थोडेच महिने उरलेत, पंचविशीत पदार्पण करायला..तर एक वेगळीच हूरहूर वाटायला लागल्ये..

आता 'गाढवपणा' हा ऑफिशिअल अजेंडा असल्यावर..

येत्या वर्षी अजून काय आगळी(क) गंमत करता येईल..

यासंबंधी योग्य मार्गदर्शन हवं..!

म्हणून आधी जाऊन डॉ नाडकर्णींचं 'गद्धेपंचविशी' आणलं...

हल्ली वाट्टेल त्या विषयावरची सेल्फ हेल्प बुक्स असतात..आणि ती खपतातही !

पण नाडकर्णी सायकिअ‍ॅट्रिस्ट असले, तरी हे पुस्तक 'त्या'तलं मुळीच नाही..

विशीतच प्रचंड आवडलेलं हे पुस्तक मधल्या काळात नजरेआड झालं

आणि हरवलचं...

त्याकाळातल्या घायाळ (!) करणार्‍या इतर गोष्टींसारखं...

आणि आवृत्ती संपल्याने माझे सगळे प्रयत्न इतके दिवस,

'हा क्रमांक अस्तित्वात नाही'.. ऐकून,

निराशा खुळखुळवत, माघारी येत होते.

पण आज किस्मत चमक्या !

'च' चम्या मधला, चमच्यातला म्हणजे आमच्या चमच्यातला नाही,

चपातीवाल्यांच्या चमच्यातला !

'चपला पडणारेत एक दिवशी ' असं

माझ्या आगाऊपणाबद्द्ल आईच प्रांजळ मत आहे !

तशी माझ्या संदर्भात लोकांची बरीच मतांतरे आहेत,

आणि अस्मादिकांच्या गाढवपणामुळे त्यात रोज नवी भर पडते आहे..

एकंदरीत पुढल्या वर्षीची बरीचशी तयारी आगाऊच झाली म्हणायची !

असो,

नाडकर्णी म्हणजे आपला फेव्हरिट..

आणि पुस्तक अप्रतिम आहेच.. पण जी गोष्ट वाचण्यासाठी मी खरं तळमळत होते..

ते शब्द आहेत अर्पणपत्रिकेत...

आणि लिहीणार्‍याचं नाव वाचून (जमेल तितकी :) उडालेच !

अधून मधून वाचनात येणार्‍या संदर्भांतून आणि कवितांमधून छळणारा..

चक्क प्रिय पाबलो !

पहिली संधी मिळताच त्याला संपवायचा असं ठरवलेलं...

पण मग राहावेना, म्हणून मिळतील त्या कविता अधाशासारख्या वाचून काढल्या...

How terrible and brief my desire was to you!
How difficult and drunken, how tensed and avid.

किंवा

I have scarcely left you
When you go in me, crystalline,
Or trembling,
Or uneasy, wounded by me
Or overwhelmed with love, as
when your eyes
Close upon the gift of life
That without cease I give you.

My love,
We have found each other
Thirsty and we have
Drunk up all the water and the
Blood,
We found each other
Hungry
And we bit each other
As fire bites,
Leaving wounds in us.

किंवा

I am not jealous
of what came before me...

Bring them all
to where I am waiting for you;
we shall always be alone,
we shall always be you and I
alone on earth,
to start our life!

किंवा

And I in these lines say:
Like this I want you, love,
love, Like this I love you,
as you dress
and how your hair lifts up
and how your mouth smiles,
light as the water
of the spring upon the pure stones,
Like this I love you, beloved.

काही आवडल्या, काहींसाठी आता ते वय नाही असही (संधि)वाटलं!

आणि काहींनी साफ निराशा केली..

पण कम्युनिस्ट कवींची, प्रेमात..शेती-भाती, ब्रेड-पाव, पालापाचोळा घुसवायची खोड ठाऊक असल्याने

विशेष नवल वाटलं नाही..

त्यामुळे बिनशर्त माफी!

कारण तसही काहींचे शब्द इतके घायाळ करून जातात की त्यांच्याकडे जीव गहाण पडतो तो कायमचाच !

का कुणास ठाऊक पण...इतक्या वर्षात जे जे जीवापाड जपण्यासारखे क्षण वाट्यास आले..

त्यांची मुळं त्या त्या वेळच्या गाढवपणातच आहेत !

आणि कुणीतरी आपल्यासाठीही असे जीव गहाण टाकून मिळवलेले शब्द जपून ठेवत असेल,

ह्या विचाराची धुंदी अजून उतरलेलीच नाही..

कदाचित उतरणारही नाही..

शुद्ध गाढवपणा !

I want to do with you;

what spring does...

...to the cherry trees

-Pablo Neruda

थांग..

2010-09-27T23:33:00.007+05:30

काल इतक्या हलकेच तू मिठीत घेतलस,

काचेचा तो हळवा कोपरा,

जीवापाड जपण्यासारखं असं सगळं आणि तितक्याचं अलगदपणे त्यांच कोसळणं..

अज्ञाताने मारलेल्या फुंकरीने अस्वस्थ थरथरणार्‍या आगीसारखी,

पण काहीशी आजच्या धसमुसळ्या पावसासारखी, मुसमुसत राहिले..

आधी 'तो' आठवला आणि त्याला इतक्याच आश्वासकपणे कुशीत घेतल्याची आठवण..मग काही कारणं..

बाकीचे बेवारशी हुंदके होते..आणि मोडण्याच्या शंकेने भेदरलेली स्वप्नं..

तू सगळ्यावर हात फिरवत राहिलास, शांतपणे थोपटत..

शेवटी तुझ्या या समंजसपणानेच भरून आलं.. किती वेळ असा ओलीस होतास कोण जाणे?

ती अनाहूत अशी थंड लहर येईस्तोवर कदाचित..

एका विलक्षण शांततेत लपेटून गेली...

तुझ्या नकळत तुझ्यासाठी नसलेल्या, मी उमटवलेल्या या ओरखड्यांनाही, आपलेच म्हणून जपशील ना?..

तुझ्याकडे बघेस्तोवर ओठांची अस्वस्थ हालचाल तेवढी उरली....

पण तुझ्या चेहर्‍यावर प्रश्नांचा मागमूसही नव्हता..

तुलाही तिची आठवण येते का रे?

आणि असहाय्यपणे हसूच आलं !

तूही उगाच बेफिकीर हसलास..

आणि त्या क्षणावर सुखाचा तवंग पसरला..

त्याला सहज नजरेआड करत, अनिश्चिततेत झोकून देत,

एकमेकांत गुरफटत, अंधार आणि तू, मी, लुप्त झालो...

इथे..

2010-09-24T20:34:00.011+05:30

मोठ्या उत्साहात मुशाफिरीला निघालो खरं,
पण ह्या सार्‍याशी,
आधी कधीची तरी, खूप मुश्किलीने, सोईने नव्हे,
पुसून टाकलेली ओळख आहे,
विसरलेच होते.

परिचित आहेत सगळी वळणं,
खाचखळगे, चकवे आणि
पुन्हा सारं 'अहं' पाशी येऊन कोलमडणं..

इथल्या संदिग्ध धुक्यात मौनाच्या,
पावलोपावलीच्या कातळांवरच्या
ओरखड्यांच्या, आडोशाला जपून ठेवल्यात
तू, मी, आपापल्या आठवणी,
विसरलेच होते.

आणि आता हे नवे शब्दभ्रम
जुन्याचं समेवर भेटत असताना,
जिव्हाळ्याचा एक क्षण तरी सोसेल की नाही,
हेही विसरलेच होते.

पुन्हा त्याच असोशीने जगण्याला सामोरं जायचं असं ठरवून,
मैलोन् मैल चांदणं तुडवून जमवलेलं सारं,
कालच्या पावसात वाहून गेलं..

नको आता..
परत कुणाच्याच नजरेत मला 'तो' कोडगेपणा बघायचा नाहीये,
इतकी ओळख झाल्यावर..

आधीच्या पावसाळ्यातली एक कविता आहे..
नंतरच्या कश्यातूनच 'त्या'ला वगळता येईल की नाही,
यावर कालचा पाउस नवे प्रश्न उमटवून गेलाय..
त्यांची निसंदिग्ध उत्तरं तरारून येईस्तोवर, मला थांबलचं पाहिजे..

तुझा आवाज ऐकत राहाते..
किती पावसाळे बरसू लागतात
ह्या कुशीवरून.. त्या कुशीवर..
ह्या रात्रीतून.. त्या रात्रीत..
किती वर्ष ओघळू लागतात
ह्या वाटेतून.. त्या वाटेवर..
आठवणींतून.. आठवणीत

तुझा आवाज ऐकत राहाते..
चित्रच चित्रं मनात साचतात
अचाट स्वप्नं..पाण्यावर स्वार..
तरंगातून गोल गोल वर्तुळ..
त्या होडीला किनारा सापडला?
मजा होती..खूप मजा होती.
डोळे मिटताक्षणी झोप यायची

तुझा आवाज ऐकत राहाते..
दिवस कसे वाहून गेले..सहज
उरल्या अस्पष्ट खाणा..खुणा..
उगाच अस्वस्थ करून जातात
कुठेतरी खोलवर भिजवून गेलेत
दरवेळी वाटत हे थांबूच नये..
आणि थांबाव इथेच असं ही..

तुझा आवाज ऐकत राहाते..
किती प्रहर सरले.. का रात्रच ?
पावसाळा.. का आयुष्यच !
अजून एक, असं समजवायचं
फक्त ! हा आनंद आणि विषादही..
मी असेन असं म्हणाला होतास..
पण सगळचं धूसर..तुझा आवाजही

मला काहीच ऐकू येत नाही..
इथे..

अनय

2010-09-24T20:26:00.002+05:30

नक्षत्रांच्या गावातून उतरली होतीस, तू त्याच्या घरात

मेघःश्याम आभाळाची ओढ तुझ्या रक्तातच होती

हे समजलं होतं त्याला अगदी पहिल्यापासून

तुझ्या बाईपणाची जात विजेची, शेजेला घेता न येणारा

ओळखून होता तो आतून, आतून, खोल मनातून

तुझ्या झिळमिळ स्वप्नांच्या मोरपिसांना

त्याने कधी देऊ पाहिले नाहीत आपले डोळे

आणि नाही गढूळ केले कधी तुझ्या देहात हिंदकळणारे

धुंदमदिर निळे तळे

त्याच्या मृण्मय आयुष्यात उमटली होती

अमराचा अळता लावलेली तुझी पावले

घरात तुझ्या असण्याचा अविनाशी गंध होता;

काठोकाठ भरून होता तो नुसत्या तुझ्या

आसपास वावरण्याने;

तुझ्याशी खोलवर कृतज्ञ होता

पाहिल त्यानं तुला उंच बेभान उसळताना;

रात्रीच्या रसज्ञ काळ्या अंधारात मिसळताना;

मधुर विषाचे घोट खुल्या ओठांनी आकंठ घेताना;

पिसावताना, रसावताना,

अस्तित्वाचा कण न् कण

प्रेमाच्या चेहेर्‍यावर उत्कट उधळून देताना.

कळली त्याला तहान तुझ्या तृप्तीला लागलेल्या अतृप्तीची;

दु:खाचं नख लागलेल्या काळजाची तडफड कळली शर्थीची;

कळली कशी असते प्रेमात स्त्री भरतीची आणि सरतीची.

तू हरलीस हे त्याला कळलं, पण निरर्थाच्या वाटेवर

हरवली नाहीस, स्वत्व सांभाळून उरलीस तशीच हेही कळलं

त्यानं पुढे होऊन तुझ्या पापणीवरचा शोक टिपला,

त्या़क्षणी, राधे तुला तुझा पुरुष भेटला.

पुरुष- जो क्षमा करून नाही ऋणी करत;

पाठ फिरवून नाही उणी करत;

घेतो समजून, सावरतो, आवरतो, उराशी धरतो;

आपल्या नसलेल्या स्वप्नांसाठीही

आपल्या काळजाचं घर करतो.

राधे, पुरुष असाही असतो !

- अरुणा ढेरे

भावे ओवाळीन..

2010-09-13T01:57:00.006+05:30

आयुष्य किती निरर्थक आहे आणि श्रद्धा किती फसवी,
याची जाणीव सतत मनात ठेवून कोणी सुखात कसा जगू शकेल ?
फार दुबळे असतो रे आपण ..
अगदी माझ्यासारखी माणस पण..
मनस्वीपणे जगून आपण निरर्थकपणावर कशी कड़ी केली , अश्या विभ्रमाच्या कुबड्या घेत जगतात ...
मृत्यू आणि प्रेम झाल्यावरच, खरी अगतिकता कळते ..
आणि तिलाही आपण टाळतोच की ...

कुठलीही श्रद्धा किंवा आशा न ठेवता जगण्याची माजखोरी मला खूप आवडते..
पण मलाही लोकांना श्रद्धापुर्वक पूजा करताना पहायला खूप आवडत...
खूप छान वाटत आणि खूप असूया पण ..
कारण सगळ्या गोष्टींचा कार्य-कारणभाव आपण स्वतः आहोत हे मान्य केल्यावर खूप एकट वाटत..

म्हणजे लहानपणी हरताळकेच्या रात्री मेंदी पुरी होइतो मध्यरात्र उलटून गेलेली असायची..
अश्यावेळी निजताना मंद दिव्यात ध्यानस्थ बसलेल्या बाप्पाची किती सोबत वाटायची...
आता कशाचच काही वाटत नाही..
आपण नास्तिक कधी होतो ?

गावातले रस्ते लहान होतात..आपण मोठे होत जातो..परवा आग्रा रोड क्रॉस करताना आठवल, कशी हात सोडून पळाले होते..आणि एका डॉक्टरच्याच गाडीवर जाउन धड़कले होते..बिच्चारा :)
अजून ती खुमखुमी तशीच आहे..पटवर्धन डॉक्टरांचा बोळ पण...पण आता 'ती' भीती नाही...कसलीच नाही..
कसलीच भीती नाही म्हणून क़ा कशावर श्रद्धाही नाही ?

आपण नास्तिक कसे होतो ?
परवा आईलाही हा प्रश्न विचारला.. तिलाही नेमक सांगता आल नाही अन मलाही..

सालाबाद प्रमाणे यंदाही असा गणेशोत्सव सगळीकड़े खूप उत्साहात साजरा होत असतो..
आरती संपायला आलेली असते..तसही माझ्या आणि बाप्पात बोलण्यासारख काहीच नसत...आयुष्याच्या धकाधकीत दुरावलेल्या बालमित्रासारखे तटस्थ एकमेकांकडे, पण शून्यात पहात असतो..आताशा खिरापत, प्रसादाचा बुफे आणि फुलांचा बुके झाल्यापासून, काही कामही नसत..
मला जुन्या चाळीतल्या गमती-जमती आठवून हसायला येत..सगळे आपापला वशिला लावण्यात दंग असतात...नकळत मीही सवयीने मंत्रपुष्पांजलि म्हणत असते..
आजी खूप वेळ डोळे मिटून तशीच हात जोडून बसून राहाते..तिची श्रद्धा आणि आमच्या नास्तिकत्वाचाही भार जपत...मला भरून येत..निरांजनाची उब हातात घेउन डोळे झाकावेसे वाटतात..किती दुबळे असतो रे आपण..

Earnest..

2010-09-11T17:14:00.006+05:30

No words can describe how disheartened i am..
i cry all the time, but at times i do it so earnestly..its a beautiful feeling..
it just makes me cry even more...
somethings are totally worth being emotional about..

like in sound of music when Captain von Trapp is leaving Austria..he sings his heart out for his country one last time...oh what a beautiful song..

Edelweiss, edelweiss
Ev'ry morning you greet me
Small and white
Clean and bright
You look happy to meet me

Blossom of snow
May you bloom and grow
Bloom and grow forever
Edelweiss, edelweiss
Bless my homeland forever

people are secular, patriotic and everything...
to be honest i dont always do justice to those things..
i am extremely selfish when it comes to politics..
but love is a very overwhelming feeling..even for egoists..at times..

today, i am just so sincerely sad..i visited my birth place and its ruined...
not just by immigrants but its very own people..

and i see my whole country, and i am so ashamed of our habits...
its like big pile of garbage with people reproducing in it faster than ever...

and every time i travel by local trains...i feel like shouting from the rooftops..
and i feel like doing OBGY, to see to it that everybody adheres to our population policy...

but not today, today, i am just so sad, like somebody emptied a whole dumping ground in my house...

and when i think of it, of Kalyan, 20 yrs before..
i am just a little girl, who lost her most prized possession...
and i cry..with all my heart...

i dont care about who what why did all this to my city...i dont care how,rightfully or not, to make things right..
let it be Obama, Raj or me...
its the same feeling..

i dont want to feel lost in my own city, which is now a dumpster !

if u ever have or had, a home and a heart...
love the city you are in, even if its not your home..
and keep it clean..stop others from trashing it..
if we speak to people, they listen..
so we must,
every single time,
as if its our own home,
one that we love sooo much....

A Nightmare on Elm Street

2010-09-08T23:06:00.015+05:30

p.s. The reign of Death..wrecked dreams..

i love 'em..thats what i m tryin to say !

1.Ric Castle (Castle, Nathan Fillion)
2.Roux (Chocolat,Johnny Depp)
3.Harry (Daniel Radcliffe)
4.Kevin (27 Dresses, James Marsden)
5.Charles (Four Weddings and a Funeral, Hugh Grant)
6.Barney Stinson (How I met your mother, Neil Patrick)
7.Dr.Spencer Reid (Criminal minds, Matthew Gray Gubler)
8.Dr.Cal Lightman (Lie to me, Tim Roth)
9.Chandler (Matthew Perry)
10.Joker (Heath Ledger)

Time to grow up !

2010-09-03T13:19:00.008+05:30

I remember when I first saw stepmom on star movies…and "Ain't No Mountain High Enough" stayed numero uno on bathroom charts for quite a long time…

It’s a beautiful movie, there is intelligent casting, effortless brilliant acting, an appealing screenplay and the simplicity with which the film handles this complex relationship issue…its very genuine…

I remember shedding gallons of tears …cause the film made me aware of an unknown way of dealing with relationships called ‘maturity’…and I wondered why all grown ups and fellow countrymen hadn’t thought of it yet…

Enlightenment only increases weariness, one can no longer seek comfort of feeling helpless...

Childhood was a great time, a time when I had to jump to reach a door bell. Yet it was full of sums; solution of which couldn't be found in any guidebook nor did in school they teach us anything useful…

With time, I kept loosing my blissful forgetfulness and teeth!
And new eruptions…only lead to more verbal turbulence!

90’s were coming to an end..
I remember stepmom as a landmark,
I had turned 13…

Bidding farewell to magic (hadn’t heard of Hogwarts at that time), super heroes, cartoons, video games
(they tried to make me go to a rehab !), comics, amitaabh action movies (saw ajoobaa last month…couldn’t stand it for 5 mins…and god ! we were so crazy about that movie … :)
And switching to HBO, star movies and Zee English...friends, full house and many more…

I was already a Chris fan, mrs doubtfire or home alone were fun rides but this one was different…a beginning to see things differently..

No one is entirely happy about their childhood and the kind of parenting they had to put up with…but as we grow up (some of us do, some don’t) we learn to appreciate life and people as humanely as possible…not just black or white…the entire spectrum…everything we learnt so far, is seen with a dimension of relativity…and all labels are torn off..
Knowing that what we hear is different from what is said…all the bias and prejudices between the lines…taking off the hilarious white curly wig that we put on in kindergarten on that fancy dress day, as a judge…all these years...is that why we feel that everybody should listen to us ?

Conviction is a funny word!
For the reasons same as that of ‘settlement’
How on earth, which is still restless to the core, a universe still spurting like an adolescent…people feel settled !

Stepmom was a witness to my acquaintance with acceptance and befriending change…
World was a very different place back then…

But that’s not the only reason why its remake,“we are a family” is a disappointment !
I agree Kjo’s family films could be liked by ancient 20th century audience only…
But it hurts to see such a project being wasted…

Remakes are wonderful, I mean Farhan did a great job with don…though SRK couldn’t nearly be as intimidating as Amitaabh…SRK is much megalomaniac like me, the best he can do is to be himself in every movie…may be that’s why he was so good in Luck by chance :) but no offence…SRK playing himself is any day better than Arjun Rampaal…

Two strong female leads cant justify his presence…Ed Harris was as good as julia or susan or kiddos !
Arjun is however, i believe the word is…Feeble !!
Kajol n kareena have been wasted at the expense of a mediocre adaptation of a brilliant screenplay and a birdbrain director..

This is not 1998…
A dying mom’s exclusive worry cant be not being at her daughters wedding!
How can you interpret the most beautiful conversation about a mother’s pain of missing out on her children’s entire lives, down to only one thing

and then to end it with a gr8 Indian Kjo wedding with low waist lachhas, look a likes, fake wrinkles and Arjun Rampal smeared with beard…is a CRIME !
And why Kajol has to look worst in the last scene of every KJo film is one thing I will never understand…

So I m feeling letdown, for all the emotional evolution I went through from ‘stepmom’ to ‘we are a family’ (I should ve known better than to expect a good remake from KJo, who is still a 16yr old gossip girl…)
when I say “guilty, guilty… guilty to the chair! “ (I can’t find the wig though…I leave that to your imagination :)

Its okay KJo, we all mess up our recipes !
for half a decade i struggled to handle things with maturity beyond my age..
and weary from that, the next half i unburdened myself from giving a damn about anybody else..
and in the end, its all a mess...again..
just like parenthood..
parents take as much time to grow up as kids..and wither, to be kids again,
fair and fancy headed :)

2010-08-30T21:19:00.002+05:30

i am so caught up in the effort, not to let life pass me by..that it is !

euphakia !

2010-08-27T00:01:00.007+05:30

so as if i dont rant enough about myself in every post..
another feather in cap..
a gem from my voluminous collection..Chronicles of Dhulia !

volume one : Laughing-stock - weak after week !
chapter : ophthalmology

Laughing-stock .. :)
funny word, eh..
i tried to search how the phrase originated..
turns out its a form of inflicting torture..

have you ever felt like,
you are being held by having ankles trapped in the holes..
some holes..eh, what d heck take a pic..
where were we..yes, trapped in the holes...
and people are throwing wet sponges(!)at you..

yeah i know, i didnt find it funny either...

whatever those encyclopedias may say, i disagree
but yes, it can be tortuous.. for some..
and at times for those, around so(me)laughing stocks !

eh to hell with its definition..
now i am done with some totally unrelated, nonsense, desperately trying to be funny, obligatory, introductory.. paras ( u see, m trying to reproduce a (signature)style here.. Forge, India :) back to the story..

so it was rather a benign ophthalmology round..
rapid fire was on..
M was furious , coz he succumbed to a retinal question...and dr D asked me to translate some sanskrit verses, which i did, fair(!!) enough..
and suddenly it appeared, out of no where, the ominous gri(m)n on dr D's face. which only meant one thing..
he thought of an impossible question and..
"Importance of yoga in allergic conjunctivitis(!!)" was going to erode the rest of the beautiful(i won, the rapid fire, yay !) morning

at last, he threw up in our face,

u know aphakia( he he he ), can u tell me what to call the eye with a NORMAL lens ?( roar !)

naw, it may stretch for paras here, but the inevitable that followed was really a matter of seconds..

everyone thought about it for a microsecond, and turned to me,
oh hooo..no no...not that i have knack for diffusing such things..
not even that i was obliged to answer as the topper..

but just to bear the brunt of the verbal consequences of such questions..
so that they can chat,text,eat, sleep, drink, gesture, while i get to apply my acting skills, cast as a profound listener !

its one thing to be present for morning rounds, but to represent !!

i remember stepping forward..
M's turn..
5 seconds, i would have to take out the white flag..
which 'yog-aasan' would make me comfortable for an eternity, which was about to dawn on my cochleas...
and had to come up with a hopeful answer, so that class could have the delusion of a representative brave effort..
little that our medico minds preoccupied..rather obsessed with abnormalities, care about what is Normal, time was running for Olympic gold...
euthyoid, euphemism..eu..eu...eu....

"eu-phakia" It spelt over..

"eu-phakia"..he smiles

i try to smile..

"eu-phakia" nahi " YOU- phakia "

and not that one has to laugh at every HOD joke...
but to this date ,i swear on the belief, that it was a relief laugh..
a realisation wave, that we would be spared of an eternity-

"Importance of yoga in allergic conjunctivitis(!!)"

yes..everybody burst into laughter..
and..I was laughing stock that week !

And now that i have managed to end the story with humor downsized to the percentage of humiliation..

cheers to pretentiousness..
in the end, it manages to kill everything..from humor to humanity !

p.s. Rajesh, u are right, my self centered blogging is not helping in
nation building, not even myself !

future ? I am very optimistic about the past :)

2010-08-15T13:50:00.008+05:30

udhalit shatakirana..
he rashtra devatanche..
mera desh mera desh
isi vatan ke bagiyan me..

our school choir was awesome !!

Independence Day was so much fun in school...miss singing with the whole school on the namaskar mandal (primary school ground not our school ground :))...

and then watching DD with grandpa..and doing the army salute he taught me, with an umbrella, as a proxy for gun :)

i m a crazy crazy harry potter fan ..but..
i have never been even lil bit curious or enthusiastic about the whole
" twilight saga " or vampire mania.

and remembering good old school days, now i think i know why..

i am from oak high school..yeah i mean we have been around bats all my childhood...
from my bench besides the window..thats all i could see...thousands of em hanging on trees...everday...as exciting as groundhog day eh !

so what, few of them are vampires..even if handsome...to me it ll always be all in all the same repulsive shit!

in fact thats why we had all the social functions on terrace or namaskar mandal and not the krm ground..
yeah no shit !

i think oak ppl know what i mean, right guys ? :)

no offence dear vampires,
i m well aware of your super powers :)

Renaissance

2010-08-12T12:35:00.006+05:30

p.s.

@ sayli, thanks , hope u see the movie..:)

@ all, i always have an answer, but not necessarily to the same question..

Renaissance

thats d first word that came into my mind...

but thanks to sayli, i tried to trace its instinctive origin..

and the reason is "chocolat"

times ago, i saw this delightful movie called "chocolat"

its about a chocolate maker lady, who fights against a religious mayor and his propaganda, chastisable way of life, forcing the whole town into it,to deny themselves every pleasure,specially the sinful chocolat ! and how he comes face to face with his attraction for d lady and heavenly chocolates !

but it has so many side stories, each very beautiful and sweet..
(and johnny depp..:)

and trust me, these small town chocolate shops are doors to heaven...
i mean even branded swiss chocolates are not even nearly close..

when i was in switzerland and france, we used to hunt for such small shops, running for generations and indulge in delicacies..pure pleasure..

interestingly after seeing the movie, i dont know why ..!
persuit of desserts makes me feel antichrist !

thats all i have to say..

thankfully one doesnt have to die in france, heaven is up everywhere...

drive to CCD and dive in the chocolate paradise..

"doob ja mere pyaar mein..."

err....

2010-08-08T21:03:00.003+05:30

Back in standard deviations
why I feel so fortunate ?
Recruited 'em to live and love
wish they could, cry that well

Given away all my songs
for extreme and existance
For the same delusional
meaning, it has for one

And that one moment
we loose nevertheless
God, I don’t know why
why I feel so fortunate !

"पुनः प्रत्ययाचा आनंद...इ.इ."

2010-08-03T19:50:00.011+05:30

इयत्ता दहावी अ !
त्याकाळी म्हणजे सगळ्या सहाध्यायी पामरांना समजेल असे बोलणे आम्हांस नामंजूरचं !
आता आठवून खूप हसू येतं...
पण खर सांगू, माझा खडूसपणा कधी कधी खूप मिस करते मी..
दूSSर असला तरी शेवटी गुणचं ना तो !

अगं आई गं.. हल्ली माझ्या शाब्दिक कोट्या म्हणजे एखाद्या आज्जीबाईंनी दोरीवरच्या उड्या माराव्या तश्या केविलवाण्या झाल्यात...
म्हणून तर..काल दहावीतली निबंधांची वही वाचून खूप हळहळले..आज्जीने शिवलेली जुनी गोधडी असावी तशी वही गालावर घुसळली..

आहाहाहाहा..

पुनः प्रत्ययाचा आनंद !

वरचे हाहा.. मोजून लिहीलेत हों..कांय समजलात.. हां!
असेच कालिदासाच्या एका सुभाषितातले ठं ठं ठ ठं ठं ठ ठ ठं ठ ठं ठ: पाठ करताना अस्मादिकांची ठंबेरी..अब..फंबेरी..
अहो व्यंजनांचं काय घेउन बसलात..तो काळ असा होता की आमचे आजो आम्ही पाच बहिणी आणि दोन आत्यांना "संजू" या एकाच नावाने हाक मारायचे..घ्या !
नावबिवं म्हणजे अडगळचं की हो..असो..तर ती ठंफं..हां भंबेरी! काय ती उडल्याचे स्मरते.

आणि त्याच ठं ठं च्या कैफात..एका दुग्धशर्करा,मणिकांचन वा तत्सम मुहुर्तावर जुळून आलेल्या शाशा च्या तासाला, मैदानावर जायच्या घाईत..
त्या 'सोपानमार्गेण करोति शब्दं 'चे प्रात्यक्षिकही झाल्याचे स्मरते..

आहाहाहाहा..

पुनः प्रत्ययाचा आनंद ! ते हि नो दिवसा: गता: !

काय झालयं?
हा जुलै खूप नॉस्टाल्जिक होता..
तसा पावसाळा आम्हा कवी लोकांसाठी निसरडाचं !
आठवणींच्या शेवाळ्यावरून कधी ठंठं होईल याचा नेम नाही..

हो ना..मग try this..

छान रिमझिम पावसाळी संध्याकाळी खिडकी पकडा.. हो मुंबईकरांसाठी खिडकी मिळणे, घरातली असली तरी, चैनेचीच गोष्ट..

ते जाउ दे, तर छान रिमझिम पावसाळी संध्याकाळी खिडकी पकडा
आणि चहाच्या वाफेवर तरंगता तरंगता..
हरवून जा.. नॉस्टाल्जियात !

काय? हल्ली नॉस्टाल्जियात पूर्वीसारखं 'नाविन्य' राहिलं नाही म्हणता.. :)

p.s . for those who wanna get hang of that 60s or 70s or 80s time
मोफत सल्लाकेंद्र, at your service..
based on my experiences this season, heres what u should try...

'कर्‍हेचे पाणी' वाचा.. हल्ली पूर्वीच पुणं राहिलं नाही हा निव्वळ वाक्प्रचार आहे बरं !

'सूर्याची पिल्ले' बघा, कानिटकरी फार्साची गंमतचं न्यारी!

आवडती पुस्तके पुन्हा वाचा, मी वाचलं माझं all time favorite.. 'नाथ हा माझा'..त्यात ७० आणि ८० च्या
दशकातले छान संदर्भ आहेत.

एखादा जुन्या गाण्यांचा कार्यक्रम ऐका..मी ऐकला..बाबूजी आणि रफींचा..

ह्रुशिकेश मुखर्जींचा एखादा सिनेमा बघा..मी पाहिला..मिली !

शाळेतल्या किंवा जुन्या वह्या चाळा, आजोबा-आज्जींचे फोटो बघा..

जुन्या पाठ असलेल्या कविता म्हणा...खूप मज्जा येते..

कालचं आमच्या समोरची सारिका आणि मी 'येगं येगं सरी..' ची जुगलबंदी केली..
ती छोट्या शिशूत आहे.. :) we are window friends !

आणि एक गोष्ट नक्की करा..जी मीही अजून करायची बाकी आहे..पण या पावसाळ्यात नक्की करणार आहे..

कागदाची होडी करून, तिला पाण्यावर सोडून हळूच फुंकर मारणे !

त्या वेळी मनात जे काही दाटतं ना..that is magical, beyond words !

happy monsoon !

on the edge...

2010-07-19T18:03:00.005+05:30

Watching a Nolan movie is breathtaking...his screenplays and cinematography are so brilliant..but the reason i love him most.. his timelines..they are so chaotic, u cannot afford to be distracted...he has you on the edge..

but inception is special...i love its relative complexity...inception is not complex but at least its pacey...it doesn't insult your intelligence..may be just that i have seen too many mediocre movies..be it relativity or watever...it seems really really good...

dreams are such wonderful things..i am a vivid dreamer..but i dream on only 2 levels max...and nolan with his 3 levels and limbo! is just beyond my dreams...

inception...reunited me with my thought..that answer to the ultimate questions are perhaps ,on the edge of reality and dreams...just we need to go deeper..

i mean Big bang seems like a conscious explosion..amneable to even some weak force like gravity..so organised..

but amid my subconscious chaos, dreams and relativity, "I" which is comfortable with the idea of bursting and expanding into nonexistance, without being governed by gravity or electromagnetic or any force, without any truth absolute or relative to hold on to....there is something in the reality that i live in, that holds me to it and together..

and as lovely as it would be to wake up in some parallel reality after death...
i just hope, that this whole ideation is not anyone else's Inception...
or even worse..i hope its not my defense to continue living without seeking escape..

p.s. i was so preoccupied with this..for past week i ve been dreaming on 3 levels..
its fun..give it a try..how ? inception..ideas are indeed most infectious :)

What your mom didn't tell you..

2010-07-17T23:15:00.004+05:30

If i dont know something..i take a guess..
It actually works..atleast in muhs exams..
But saving lives is no guess work and so isnt apple kheer !

I love the adjective of the appendix very much..
You know what that is, vestigial !
You know what else is, vestigial ?
My kitchen..

So surfing on the wave of nostalgia..
Of times.. not so vestigial , for our kitchen..
Remembering mom cooking my favs.. I..
I...
Well.. Who needs vestigial details..
Lets just say,
Apple plus milk does not lead to apple kheer !

Which way? I sure know 1 now !

2010-07-11T21:00:00.003+05:30

Death and love..
two over familiar entities..
easiest to accept..

Yet the inevitability strikes us..
only when it happens !

I hate love stories… seriously?

2010-07-07T15:11:00.004+05:30

The thing I love most about being myself, is that there are no rules!

And that hasn’t deterred me from making resolutions every now and then...

One of my all time favorite resolutions is to limit the number of movies that I see…

Well…year after year, while I was adding indices to my soda water glasses…clearly (!!) that hasn’t worked out…

In fact, Dhule, where I idled away my undergrad life, is the place to be if u are a movie buff or foodie!

I mean 35 bucks for balcony! Too much :)

Seriously ...we were so addicted, had I ever taken roll call in the theatre instead, on Fridays… oh I should have!

However, spontaneity can take u down in the dumps at times…

I had yet another slumpy dumpy movie experience last Friday!

Last 1& ½ yrs have been soo catastrophic on the movies and critique front…I don’t know whats happened to me!

I am not the kinda person who ll label something trash just because Its understandable…and be deluded by some random strokes posing as abstraction!

I am a believer..very much starry-eyed..life is as much a fairy tale to me as to every romantic..

Still I have been a gloomy gus about love and relationships lately !

Has growing up messed up my head in the clouds? May be its just cynicism escalating …

nah …I do empathize with those who do believe…love, god…whatever…and its enough for me,

to be able to enjoy the artwork inspired by beliefs…

so after due consideration to recent accusations that I have become so cynical that I hate love stories…

I m happy to conclude that…

I happen to have weird taste in movies (everything rather :)

I miss the company of my gang! Without hooting, whistling, laughter waves, even the bestest of movies seem dull…

And it is not because I hate love stories…..but I hate love stories is really slumpy…

Well something out of everything won’t turn out to be that brilliant as u hoped… but I believe in trying…

Yay….see….i do believe in something :)

झाकोळ

2010-07-02T17:01:00.006+05:30

वह्या भरत जातात

एकलेपण सरत नाही

दोर जळाले तरी

पीळ सुटत नाही...

wristcutters

2010-07-02T15:30:00.000+05:30

Why can’t it bleed?
Its my heart..
I know I said ‘would
Love to die..

Why can’t I sleep?
A dream awaits..
I know I said ‘wouldn’t
Believe a lie..

I lied to you honey
And loved to live..
Believed dreams instead
Slashed & bled..

So you were with a bleeder
White lies, all along..
Remember my Angelic glow?
Anemia, you know!

His eyes..

2010-07-02T15:28:00.001+05:30

Kiss me, I m just a ghost..
He told me not to die..
Just a confession thats all..
The one he couldnt hide..

He abandoned me forever..
Saw you nor the mirror..
Yet last one to leave was I..
The one he couldnt hide..

Yes, you know me dear..
Ours shall be ever after..
Haunt you too, dont they ?
Kiss , I ll make them lie..

खपल्या

2010-07-02T11:37:00.003+05:30

खपतील रे खपतील..

ह्या ही खपतील..

आजवर नाही खपल्या ?

कविताच ना ह्या !

डोळ्यातल पाणी आवर..

आल तरच हं..

तसा कोडगा आहेस..

तरी कवी आहेस..

पण कोडगा आहेस..

लिहितोस झक्कास पण !

सुंदर दिसतिल दिसामासाने..

लडिवाळ आरोप प्रत्यारोप..

संधी समास समारोप..

सध्या ओले आहेत..

नाव लिहिलच नव्हतं..

जाहीर सगळ मोघमच..

बिन्धास्त मात्रेत बसव..

पेन्सिलनेच लिहितोस ना..

कसले डँबिस आहोत !

तू.. मी.... शब्द !

मी ही वाचेन..

अगदी कसं साळसूदपणे..

आणि हसेनही गालात..

जशी पहिल्या वेळेस..

आठवेल बरच काही..

उगाच बर का !

गेले द्यायचे राहूनी..

असही वाटेल कदाचित..

माझ्यकडून एक 'पण'..

अर्थात निनावि सप्रेम..

असेच पडलो ना ?

लिहिता लिहिता प्रेमात..

आणि पडता पडता..

पुन्हा लिहू लागलो..

सौदा फायदेमंद रहा !

वसंत तर वसंत..

शिशिर सुद्धा बहरला..

अशक्य कोटी 'पण'..

नाही जमत एखादा..

मला माहित्येय...शेवटी..

'अनुश्री' हे अवघड यमक आहे !

रात्र चढते तुला..

2010-07-02T11:35:00.007+05:30

रात्र चढते तुला..

रात्र चढते मला..

म्हणून ठरवल भेटायचं नाही..

भेटलो तर बोलायचं नाही..

बोललो तर ऐकायचं नाही..

ऐकल तर जपायचं नाही..

जपल तर आठवायचं नाही..

आठवल तर गलबलायचं नाही..

गलबलल तर दाखवायचं नाही..

दिसल तर लपवायचं नाही..

कारण तसही..

कुणाला ते कळायचं नाही..

कळल तर झेपायचं नाही..

झेपल तर पटायचं नाही..

पटल तर पचायचं नाही..

पचल तर आवडायचं नाही..

आवडल तर लिहायचं नाही..

लिहिल तर छापायचं नाही..

छापल तर.... छापल !!!

व्वा !! अजून एक रोमिओ ज्यूलिएट

अगदी वेगळे पण तितकेच इडियट

Darling, we are so different !

झक्कत म्हणाली होतीस But !

रात्र चढते तुला..

रात्र चढते मला..

आणि असेच, शंभर नवे शेक्सपिअर, रोज उगवतात..

अन मावळतात, मुळा मुठेच्या काठी, मराठी सारस्वतात.

काय करणार ?

रात्र सार्‍यांनाच चढते..

रात्र सार्‍यांनाच नडते !

पाउस पडतच राहतो.......

2010-07-02T11:35:00.006+05:30

लोकं आपल्या मैत्रिणीला काय काय नौंसेन्स भेटी देतात
तू मात्र मला आवडतोस... तू मला कविता पाठवतोस
माझ कवितांवर प्रेम आहेच, भेट दिलेली आणखीनच भावते
तुझी ही स्पेशल ट्रीटमेंट.. मोरपीस फिरवल्यागत सुखावते
आणि मृदगंध कसा विखुरतो, पहिल्या पावसाला दाद देण्यासाठी
तशी एक कविता मी उत्तरादाखल पाठवते.. फक्त तुझ्यासाठी
मग तुलाही भरत येतं आणि कवितांचा पाउस पडतच राहातो
दिवसभर मनात आपल्या मैत्रीचा सुगंध दरवळत राहातो...

पाउस पडतच राहतो.......
असच काहीसं होत असणार रे आभाळ आणि मातीच्या मैत्रीतही......

प्रेमात असं का होतं ?

2010-07-02T11:34:00.002+05:30

प्रेमात असं का होतं ?
एकाएकी जाणीव होते की त्याच्याशिवायही जगू शकते
त्याच्याशिवाय भर चांदण्यात गाढ झोप येऊ लागते
त्याच्या आठवणीने येणारा शहारा उमटेनासा होतो
आता ती त्याची मिठी नसते, तो फक्त वाराच असतो

त्याच्या नावाची हाक मारली तरी दचकेनाशी होते
त्याच्यावरून चिडवलं तरी, आता ती लाजेनाशी होते
फोनची वाट बघत नाही, वर स्वतःचा एंगेज असतो
त्याला! reply करायला तिच्याकडे balance नसतो

तो पिक्चरला बोलावतो तेव्हां मैत्रिणीशी गाठभेट असते
अचानक घरी जायचं असतं अन त्याची बस लेट असते
मुद्दाम त्याच्या ऑफिस वरून ऑटोही न्यायची नसते
तो काल काय करत होता याची नोंदही घ्यायची नसते

प्रेमात असं का होतं ?
ते आकर्षण कुठं विरतं ?

कुठे गेले ते मंतरलेले दिवस अन् धुंद रात्री
ती हुरहुर, ती जवळीक, ती लुटुपुटुची मैत्री
त्या हळव्या गोष्टी फक्त फक्त त्यालाच सांगण
त्याच्या तिच्या स्वप्नांत दिवस दिवस रमण

खूप भूक लागली असून अर्धा अर्धा वडापाव खाण
महिनों महिने लक्षात ठेवून त्याला आवडलेलं घड्याळ देण
त्याच्या क्रिकेटच्या वायफळ गप्पा तास न् तास ऐकून घेण
त्याला चिडून मनवून हट्टाने शौपिंगला घेउन जाण

प्रेमात असं का होतं ?
ते आकर्षण कुठं विरतं ?

त्याच्या बहिणीचा वाढदिवससुद्धा व्यवस्थित लक्षात होता
त्याच्या आवडत्या रंगाच्या ड्रएसेसच ढीग झाला होता
त्याच्या बरोबर घेतला तेव्हां हा teddy क्यूट वाटला होता
त्याच्या सोबत फिरताना कितीदा भयानक उशीर झाला होता

त्याच्या पत्रांचा ग्रीटिंग्सचा खच तिच्या गादीखाली होता
तिच्या पुस्तकाच्या मधल्या पानांत त्याचा 'तो' फोटो होता
त्यानं दिलेलं पहिलं रोझ इतके दिवस खालच्या खणात होतं
आणि कधीतरी आईबाबांना धीर करून सांगायचही मनात होतं

पण प्रेमात असं का होतं ?
ते आकर्षण कुठं विरतं ?

त्यानं सॉरी म्हटलं तरी तिने किती सहज फ़ोन ठेवला
छान तयार होउन, संध्याकाळी, चहा-पोह्यांचा ट्रे धरला.

असाच जोराचा वारा यावा

2010-07-02T11:33:00.002+05:30

असाच जोराचा वारा यावा
माझ्या कवितांचा पाउस पडावा
सगळा आसमंत मुक्तछंद व्हावा
असाच जोराचा वारा यावा

असाच जोराचा वारा यावा
पानांच्या सळसळाटात माझेच गाणे
फांद्याना झुलाया नवे बहाणे
असाच जोराचा वारा यावा

असाच जोराचा वारा यावा
वेळूच्या बनात माझ्या सुरांचे अलगुज
कापूस म्हातार्‍या आल्या कराया कौतुक
असाच जोराचा वारा यावा

असाच जोराचा वारा यावा
भरावे वावटळीत माझ्या डोक्यातले खूळ
दिशांत विखुरली वेड्या कल्पनांची धूळ
असाच जोराचा वारा यावा

असाच जोराचा वारा यावा
क्षितिजात माझे रंग उधळावे
थेंबांनी त्याचे इंद्रधनु फुलवावे
असाच जोराचा वारा यावा

असाच जोराचा वारा यावा
माझ्या चित्रांनी जणू धरावा फेर
मनाला त्याचे 'मी' पण अनावर
असाच जोराचा वारा यावा

सांजवेळ

2010-07-02T11:32:00.001+05:30

सूर्य अजून बुडालेला नाही..
ढगांच्या मागे थोड़ी प्रकाशाची तिरीप आहे.
पल्याड दिवस झालेला नाही..
अल्याड दिवेलागणी, इथे रात्र समीप आहे.

वारा घोंगावतो माझ्या ग्लासात..
मला त्याचीच थोड़ी पिसाट झिंग चढ़ते.
तसच कुणीतरी घोंगावत मनात..
आठवणीची दाटी, आभाळही कातर भासते.

घरात दिवा लावलेला नाही..
काही काळ सावल्यांशी मला खेळत राहायचय.
चंद्र अजून उगवलेला नाही..
वरच्या कुणालातरीही असच काहीतरी करायचय.

कुठलतरी काम आठवत अखेर..
आणि मी उठते, आत जाऊन दिवा लावते.
ढगही पांगतात, चंद्र दिसतो..
आणि ती हळवी, कातर सांजवेळ, तेव्हा सरते.

पळत राहायच..
एकेक काम करत..
वाहात राहायच..
काळा बरोबर..
ढगां बरोबर..
वार्‍या बरोबर..
पळत राहायच !
कामाच्याच मागे..
दिवस सरतात !
सांजवेळाही...
आणि रात्री... ?
जाऊ दे !
डोळे मिटले वा नाही
सकाळ तर होतेच ना....

एकमत

2010-07-02T11:31:00.003+05:30

एक मत चॅनलच..
एक मत अ‍ॅकरच..
एक मत पॅनलच..
एक मत रिपोर्टरच..
एक मत एक्स्पर्टच..
एक मत डॉक्टरच..
एक न्यूमरोलॉजिस्टच..
एक टॅरो रीडरच..

एक मत नटीच..
एक मत पोलिसांच..
एक मत मंत्र्याच..
एक मत साधूच..
एक मत ज्योतिषाच..
एक सोशल अ‍ॅक्टिविस्टच..
एक बिझनेस टायकूनच..

आणि सगळ्यात वजनदार मत..
ते राखी सावंतच..!!
एक मत सगळ्यांच..
एकमत न कुणाच..!!

दिवसभर धिंगाणा..
टी आर पी गगनाला.......

vote!

2010-07-02T11:27:00.001+05:30

जोडयाने मारल पाहिजे सगळ्या हरामखोरांना..
चार शिव्या हासडतो..
जोराने आपटतो, आदळतो..
जे काही हातात असेल ते..फाईल..रिमोट..ग्लास..
अन निमूटपणे शेवटी गिळून राग..
आपल्याच पोटात आग आग...

माहित्ये कोणीही निवडून आला तरीही..
इथे सगळ जैसे थे..
डोक्यावर नाचणारे वाढता वाढे..
जे काही हातात असेल ते.. हो करतो.. हो होइल..
अन डोळसपणे कर्मवादाकडून कर्मकांडाँकड़े..
हाताच्या रेषावर मन भिरभिरते वेडे वाकडे..

हे सगळ कुणामुळे..
टाळता आली असती का ती पहिली लाच..
पहिल्यांदा रस्त्यावर थुनकताना दाटलेली लाज..
कुटुम्बनियोजनवाल्याँचही ऐकल असत तर बर होत..
झोपड़पटटीयांसारखी फोफावल्ये जबाबदारयांची रास..

हे सगळ कुणामुळे..
मीच उभा राहिलो असतो अजून दोन दिवस रांगेत..
चपराशी, सेक्रेटरींची मखलाशी करायलाच हवी होती ?
वर्षभर जिथे तिथे मतांच्या पिंका टाकत राहिलो मजेत..
मतदानाची सुट्टी मात्र लोळायलाच का हवी होती ?

date

2010-07-02T11:26:00.005+05:30

तू अफाट..
मी अफाट..
आपली भेट ही..
व्हावी अफाट.......

तुझ्या शब्दांचे..
दिवे पेटव..
काळोखाच्या..
किनार्‍यावर,
चांदण्याला..
सापडू दे लय..
आवेगाच्या..
लाटा सावर,
तार्‍याना गुंफून..
नक्षत्रे दाखव..
चंद्रावर ओढ़..
ढगांची चादर,
थोडा गडद..
एकांत रंगव..
फ़क्त तू मी..
बाकी धूसर.........

तू अफाट..
मी अफाट..
आपली भेट ही..
व्हावी अफाट.......

तरूणाई

2010-07-02T11:25:00.001+05:30

काळोख्या रात्री एका, जेव्हां अंधार बोचू लागला
उजाड़ झालेल्या मातीचा, हुंकार येऊ लागला

उसळणार्‍या लाटा, पाषाण भिंतीवर थडकू लागल्या
बलिदानाच्या ज्वाळा, आकाशाला भिडू लागल्या

आक्रोश, फुटक्या काचा, पोरकी आयुष्ये साचू लागली
रिकामी कूस, आता तिला भरीस जाचू लागली

त्या रात्री, रक्ताळलेल्या डोळयांनी जगाने पाहिलेलं
हे तरूणाईचं स्वप्नं, आशेच्या पहाटे उमललेलं

सवय

2010-07-02T11:24:00.003+05:30

फार काळ उमलू दिलं नाही.. तर
कळ्यान्चीही सवय मोड़ते फुलण्याची
डोळे कोरडे.. तरी आत रडू याव थोडं
सवय नकोच, संयमी सोसण्याची
कुठेतरी उरी.. जरा ठणकतच रहाव
जाणीव भळभळावी, जिवंत असण्याची
कोंडू नये पिसाट वार्‍याने दारा-खिडक्यांमागे
मजा घेत रहावी, लहरी भिरभिरण्याची
असं कसं.. असं तसं... काही ठरवू नये
भरभरून लिहाव, हौस पुरवावी जगण्याची
तुझ्या प्रेमाच.. फक्त निमित्त सापड़लय
सवाय जुनीच आहे, स्वतःशी बोलण्याची

mid summer night's dream

2010-07-02T11:23:00.001+05:30

अजूनही वसंतातल्या अर्ध्या रात्रीची स्वप्ने तुझ्या शोधात वणवण फिरतात
पण मध्यरात्रीचा सूर्य शोधताना त्यांना भेटताहेत, काजवेच काजवे
सांगितलं मी, फुटले असतील तुझ्या सृजनशक्तीला कल्पनांचे धुमारे
पण हिरव्या कुंचल्याला शोधताना त्यांना भेटताहेत, बाभळीच बाभळी
सांगितलं मी, उमलत असेल तुझ्या आरोहीने क्षितिजावर पहाट
पण मनस्वी साधकाला शोधताना त्यांना भेटताहेत, भोंगेच भोंगे
सांगितलं मी,विखुरला असेल दशदिशांत तुझ्या कीर्तीचा सुगंध
पण अवखळ कस्तुरीमृगाला शोधताना त्यांना भेटताहेत, फायेच फाये
सांगितलं मी, घेतली असेल तुझ्या महत्वकांक्षांनी एव्हाना आकाशभरारी
पण झेपावलेले गरूडपंख शोधताना त्यांना भेटताहेत, पारवेच पारवे
सांगितलं मी, फुंकली असशील मैंफिलीत सख्या नव्याने तू जान
पण जाणकार रसिक शोधताना त्यांना भेटताहेत, व्यसनीच व्यसनी
सांगितलं मी, जिंकली असशील एकाच प्रवेशात सगळयांची हृदये 'जादू'ने
पण उदार नटसम्राट शोधताना त्यांना भेटताहेत, याचकच याचक
सांगितलं मी, तू ही शोधत असशीलच तुझ्यासारखीचं अनुश्री
पण कदाचित तुझ्या स्वप्नांनांही वाटेत भेटताहेत, चकवेच चकवे !

बेवफा

2010-07-02T11:21:00.001+05:30

पाउसही आलाच होता की परवा...तो ही पहिला
तरी तुझी आठवण आल्यावरच ती सुचली...बेवफा कविता !

मी थांबले होते खूप वेळ...बोचरे थेंब झेलत
तरी तुझी आठवण आल्यावरच त्याने भिजवलन्...बेवफा पाउस !

तू नसताना काय भिजायचं...म्हणून उघडली खरं
तरी तुझी आठवण आल्यावर उडून उलट्लीच...बेवफा छत्री !

उशीरापर्यंत एकट कशाला भटकायचं...म्हणून थांबवली
तरी तुझी आठवण आल्यावर सवयीने निसटलीच...बेवफा बस !

थांबले...भिजले..रमलेही...तुझ्या आठवणीत बस स्टॉपवरच
तरी घरची आठवण होताच निघाले रे...बेवफा मीच !

पाउस.. पाउस.. पाउस

2010-07-02T11:20:00.002+05:30

माझ्या मनातला पाउस, अजून काही महिने
या ओसाड मातीत जपायचाय...
कवितेचा बहर, या मृगजळातच, काही काळ
कोमेजू न देता जगवायचाय...

विरहाच्या झळासोबत मी भिरभिरत जाते.....
आणि आठवणींच्या त्या सदाहरित वनांतून घेउन येते
पाउस.....

पाउस.....
मुसळधार पाउस..
वादळवारं..नासधूस
मातीचा गंध..
हिरवा छंद..
कडाडणार्‍या विजा..
भिजण्याची मजा..
बेफाम समुद्र लाटा..
विस्कटलेल्या वाटा..
चिखल.. निसरडं..घसरण
प्रेमात पड़ण..रडण..सावरण

पावसातल्या चिंब भेटी-गाठी..
आणि ओल्या आणा-भाका
धुक्यात पहाटे विरलेल्या..
स्वप्नांच्या अस्पष्ट हाका
नवा पाउस नवं प्रेम..
नवा विरह नवी हूरहूर
पहिल्या पावसानंतरचे..
रुजलेले कवितांचे अंकुर

पाउस.. पाउस.. पाउस
दिवसभर....
रात्रभर....
आभाळभर....
डोळाभर....
कविताभर....
मन भर....
पाउस.. पाउस.. पाउस
मनभर तरी मन भरतच नाही
बरसताना असतो पण उरतच नाही

खूप खूप दिवस राहून मग कशीबशी निघते
थोडासा पाउस माझ्या मनात भरून आणते

पाउस.. पाउस.. पाउस
माझ्या मनातला पाउस, अजून काही महिने
या ओसाड मातीत जपायचाय..
कवितेचा बहर, या मृगजळातच,काही काळ
असाच कोमेजू न देता जगवायचाय..

थोडासा पाउस..
थोडसं मृगजळ..
थोडसं प्रेम..
थोडासा वेळ...
कवितांना बहर...
कवितांचा बहर...
असाच.. कोमेजू न देता ...जगवायचाय
पुढच्या पावसापर्यंत...
त्या सदाहरित, पावसाळी देशात..घरी
कायमचं परतेपर्यंत..

प्रश्न !!

2010-07-02T11:17:00.003+05:30

अरे प्रश्न असा पडतो, की तुला काय लिहायचे?

अजून किती वह्यांचे कागद उगाच चुरगाळायचे !

आधी लिहून ठेवलेल्या कविता देऊ, तर शिळ्या वाटतात

तुझ्यावरच लिहायचं ठरवलं, तर गडबडून शब्दच पसार होतात

मनातलं सांगायचं म्हंटलं, तर मला तरी कुठे कळलयं?

तुझ्या माझ्या आठवणी लिहीण्यासारखं तरी काय घड़लय?

उपदेश करायचं ठरवलं, तर माझाच पोरकटपणा आठवतो

तुझ्या माझ्यात न बोललेला, असा विषयचं कुठे उरतो!

प्रेमावर बोलू म्हंटलं, तर तुझेच हळवेपण भळाभळा वाहायचे

कुणी कुणाला समजवायचे, मग कुणी कुणाला सावरायचे?

डोंगर दर्‍यांवर, वार्‍या पावसावर लिहू तर...हसशील

चिडवू..पण कुणावरून? वर भीती की माझ्यावर उलटवशील

'निरोप' घ्यावा म्हंटलं, तर एवढा दूरही जाणार नाहीस

नंतर लिहू म्हणून राखून ठेवावं, तर माझा उरणारही नाहीस!

अहं

2010-07-02T11:16:00.002+05:30

माझ्या विचारांच्या चक्रीवादळात, हे कागद वाहून जातात
वाटा विरघळू लागतात, माझ्या उष्ण पावलांच्या दाहाने
आकाश फाटायला लागत, कारण मी त्यात मावत नाही
देवही चिंतेत पडतो, जेव्हा मी कल्पना करू लागते
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम....

स्वतःच्या गरजांसाठी, भीतींसाठी मला लाज वाटत नाही
ना वाटते भीती मला, अंधार्‍या एकट्या रस्त्यांवरून जाण्याची
मी गडद, काळी, गुळगुळीत, डोहातल्या कातळासारखी गार पण
माहितीच्या जंजाळात सराईतपणे पोहताना, मला ओढ शून्याची
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम....

मीच असते सुंदर, मूर्ख, एक शोभिवंत बाहुली, मिरवणारी
कधी हजार गणिते करून, मी शक्यतांना प्रचंड छळणारी
मीच असते काम, क्रोध, मत्सर, वासनांमध्ये गुरफटणारी
कधी हातात आलेल सर्व सोडून मी विरक्त, दूर पळणारी
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम....

माझ माणसांवर प्रेम आहेही पण खर तर फक्त स्वतःवर
काळाच्या चौथ्या मितीत गुदमरते आणि निर्वातात करते वावर
कधी चिंता करते विश्वाची तेव्हा मीच असते व्यापून ब्रह्मांड
जणू फक्त मला निर्मिलय ब्रह्मांने, का मीच दिलाय त्याला जन्म !
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम....

मी स्त्री आहे, जन्मदात्री आणि जाणवत असण्यातल सामर्थ्यही
पण मीच उसळते आवेशात आव्हानांनी गाजवायला पुरुषार्थही
मीच गोड गुलाबी असते नाजूकही ठिसूळ अर्धी अपूर्णही
पण असते पूर्णही, अतुल्य, अजिंक्य, कठोर आणि एकटी
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम....

आता होऊ नये एकाग्र चित्त मी, सगळेच भस्मसात होईल
विखुरले आदि जर, त्या महास्फोटातून नवे विश्व जन्म घेईल
मी उर्जा, बीजांतून निद्रिस्त, अणू रेणूत ध्यानस्थ, सूक्ष्म अन् अनंत
पण जागा होतो अहं, "मी" जेव्हा, होते मूर्त, उरते "अनुश्री" फक्त
मी अशक्य, मी अतर्क्य, मी आदि, मीच अंतिम...

मध्यरात्रीचे पडघम

2010-07-02T11:13:00.003+05:30

मध्यरात्रीचे पडघम, मला तुझ्या मिठीत घेउन जातात

कधी उगवणार आहे ही मध्यरात्र? जशी आज स्वप्नात!

मी ही दचकून जागी होइन, पण कोण कुठल्या जगात?

अद्न्याताचे जपलेले, पुजिलेले प्रश्नांचे संचित, उरे देव्हार्‍यात

घुमेल नाद वेडा, स्वतःची हाक ऐकू येई सार्‍या इंद्रीयात

आता कुठला ताबा, आता पंचप्राण न मावती या देहात

देऊ दे कबूली, की याच क्षणाला, सख्या होती हवी तुझी साथ

गाडली एकांताची उर्मी, घातला होता पाय मळलेल्या सप्तपदीत

पण एकटेच होतो रे, त्या सगळ्या क्षणात...मिठीत...सुखात!

आणि एकटेच असतो रे, जेव्हा मध्यरात्रीचे पडघम वाजतात

सिरिअल्स्

2010-07-02T11:09:00.003+05:30

उसनं दु:ख दुसर्‍याचं, तेवढच तुझ्यासाठीचं रडून
घेते

भांडण असतं दुसर्‍याचं, समजूत माझी मीच काढून घेते

समोर प्रतिबिंब दुसर्‍याचं, त्यातचं तुला पाहून घेते

कथानक कुण्या दुसर्‍याचं, आपल्याला उगीच गुंफून घेते

आयुष्याची वळण तीच सरळसोट, फुकट अस्वस्थ वाटून घेते

बाहेरचा गोंगाट परवडतो रे, अलगद स्वतःला हरवून घेते

तोच वेळ आता सरतच नाही, लुटुपुटूच्या खेळात रमवून घेते

नवरा म्हणतो काय सारखी सिरिअल्स् बघते, मी फक्त डोळे मिटून घेते !

CXR

2010-07-02T11:07:00.001+05:30

त्याच्या इवल्याश्या छातीत
ढगांचे पुंजके पाहिले
आणि आभाळ कोसळण काय असतं हे ही कळलं

आजाच्या कडेवर होता
ह्यातच सगळ उमजलं
त्याला काय झालय हे मी मलाही नाहीच विचारलं

त्याच्या भिजक्या गालांवरुन
माझं अवसान गळालं
उगाच शूरासारखं मग मी स्वतःला नाहीच सावरलं

वॉर्डातल्या मितीत भरून
माझ्या मनात शिरला
तो HIV फिदीफिदी हसला, शिकून मी असं काय मिळवलं?

अजूनही माझ्या मनात,
हा साला कोण 'माणूस' राहातो?
आज पुन्हा एकदा त्याने माझ्यातल्या डॉक्टरला छळलं

Rx

2010-07-02T10:58:00.004+05:30

आकाशात चांदण्याला नवा बहर
त्याच्या आठवांचा जालीम कहर

झोपेच्या साम्राज्यात बैचैनीचा अंमल
बेसावध जाणिवांना भलती चाहूल

दिवसघाईत संथ शून्यात वावर
विचारांच्या थैमानात गाण्याची सर

घड़याळयाच्या काट्यांना समेवर दाद
गेल्या वेळाची कुणी ऐकावी फिर्याद

अंतरात चहूकडून रोखलेली नजर
वेंधळेपणाला झाली बहाण्याची भर

कुणा न जुमानण्याइतका स्वप्नांना माज
रेखीव चौकटीना मोडून केले कोलाज

हाय! गुलाबी थंडीत चढला प्रेमज्वर
डॉक्टरच्या दुखण्यावर औषधेच बेअसर !!

#$$$$#^$^%$^%&^%

2010-06-25T20:34:00.006+05:30

thanks to iyengar bakery,

my cousin sumu's bday cake, reads happy b'day "sumo" !

And while we r planning to convince him that,
Its a new nick name..

i wish i had improvised my tamil vocab..

all that i could yell at the bakery chap, was "yedchap" !!!

पैंजण..

2010-06-20T15:44:00.008+05:30

प्राजक्ताचे हे सडे, असा वर्मी घाव का घालतात माझ्या?

हो, काळीज माझ पायातच, रस्त्यांशी बांधलेल, अनवाणी

मागल्या वळणावर ठेचाळल्याच्या उचक्या जरी ताज्या,

माडांसाऱखी सळसळतात, लख्ख भाळावर, तुझी अंधारगाणी

अशी लय सोसायला, पावलात खुळे अवसान हवे रे राजा..

अवघे आयुष्य झाकोळून टाकत, विचारतोस, आवडल राणी?

हो आवडल..

नशिबाच्या रेषा मी तासल्याच कुठे होत्या की च़कव्याला भ्याव !

-anushree

dear PuLa

2010-06-13T23:25:00.001+05:30

i miss you..i miss you..

if i was allowed to hold on to only 1 book out of all ...

that ll sure be one of your works...

vyakti ani valli ani batatyachi chal, evdhya bhandvalavar mi dhulyatli 6 varsh hasat hasat kadhlee...

i am sure tumchi pustak sobat astil tar i can spend n number of years anywhere..

cant believe tumhala jaun 10 varsha zali..

take care

miss you

silence is killing me..

2010-06-03T10:40:00.001+05:30

i am done mourning over my entrance result fiasco.

after few days of monotonous studying..having concluded that i dont wanna live that way...i am happy and back to being me..

bedtime reading resumed..."talking with serial killers"... is a poor choice though.. a very disturbing account of deeds of some of the most vicious psychopath murderers...

its not the body of crime...but the criminal mind... the monster hibernating within an apparently normal person..its very disturbing.. the guy next door...one who seems very mature, may in fact have an over controlled personality masking the chaos within..

enough of my ranting..i ll talk about this book some other time..i am just scared... last year i was mountain biking in alps..chatting with strangers..exploring trails on my own...without worrying about encountering any such monster..

in fact i have been night camping n everything..i never experienced fear of any sorts..not even after ritual of storytelling at camp fires...

i once woke up in the middle of the night..with two green eyes staring at me..a list of monsters dead and alive flashed in my mind..then one eye started to swirl away...i looked around.. crispy smells of fleshy stories of a psycho killer and a white saree ghost breaking olympic records for chasing a friend's friend's friend's car on lonely highway, cooked about the fire, were still in air...

i laughed, went back to sleep....glow worms !!

cheers to all scary stories..psychopaths..

and the tradition of storytelling !!

"A need to tell and hear stories is essential to the species Homo sapiens--second in necessity apparently after nourishment and before love and shelter. Millions survive without love or home, almost none in silence; the opposite of silence leads quickly to narrative, and the sound of story is the dominant sound of our lives, from the small accounts of our day's events to the vast incommunicable constructs of psychopaths."

here i come

2010-05-25T20:20:00.001+05:30

1 more entrance down...all these years i used work smart to get max marks outta minimal studies n utilize that bonus time for poetry n music n dramatics nd thousand other things....but these entrances looks like hard work..mugging n mugging...now thats sad..okay...whatever it takes to get surgery in a gud college....bye ppl n everything else...

aww...hwaaaw...hawwww....

2010-05-15T23:15:00.002+05:30

?????????????????..?
nahi samze...?
its how i yawn....
of course there is lot more to it than just incomprehensible sounds... :0

its very infectious...no kidding..ask my batchmates...

i was never a library fiend...simply because our college library was more like a lovers paradise...
but i used to go there for a day every year..used to take the biggest book alloted to that year..and sleep on it peacefully...of course, preceded by lot of aww...hwaaaw...hawwww....and eventually that used to inspire a lot of echos...and a sleeping epidemic...
well, that was my way of inspiring people as the CR...aww...hwaaaw...hawwww....

but i m sure u ll agree...sleeping in the class room is way more fun..
and i had so much fun throughout mbbs...without getting caught...ever !

i agree most credit goes to my ex soda water glasses and the fact that i was the topper..but crux of the strategy is the place... FIRST bench !

Now these PG prep classes have brought back the good(?) old days of classroom learning in my life...
its really tough at times to stay awake...

Nevertheless last weekend class was a pleasant surprise...
A very entertaining Ob-Gy(!) class..very exceptional..

to the extent that i did not have a single narcolepsy attack (dozing is a benign word... attend a lecture with me and you ll know the gravity (!!) of the situation..)

So finally i have found the cure...and thank god its not amphetamine...
Laughter is indeed the best medicine...

A couple of correctly timed jokes, which are actually funny..can make even MCQ discussions, a pleasant experience...life toh anyways is far more tolerable than that, all PG aspirants will agree, i m sure... :)

Btw did you know that originally primates were intended to have only female form...and male sex is a corrupted form of that default design...

so the world is actually inhabited by females and corrupted females...!

huh..funny...or scary?
actually that depends on what you are...a female or a corrupted female :)

he is just not that into you...

2010-05-11T01:20:00.002+05:30

Every romantic movie seen..every love story read adds more shades to the fairy tale we girls keep drafting and editing…and drafting and editing….

overshooting the age limit…

the dream guy..the proposal…the dreamier fairy tale ending….somehow these juvenile delusions persist….

Proposals…yeah sure…seen so many.. heard…read..had…and some of them were actually imaginative, but somehow I have never been awestruck or clean bowled rather… in reality, it would take a cerebral concussion for me to say ‘yes’ to him and ‘oops’ to myself later, that is, if I survive the trauma, emotional or actual..

But that’s no reason to imagine that a dream proposal for me would be, a Brett lee full toss, Saurav Ganguly (miss)placing a shot, hitting my skull instead of boundary, walking up to me and saying “hey beautiful, you alright, good..will you marry me?”

Besides we all know how a full toss for Ganguly ends…ahem..Yeah yeah… in the hands of wicket keeper..Mostly, if not always..(I still love you dada, no matter what)

Proposal…yeah, we all want the ‘top of the world’, ‘baby you’re the only one’, ‘ever after’ hamper decorated with essence of surprise , love, adventure,..and has to be exclusive and expensive !!!

Yet for all these years, for me, it was…

’an original poem on the back of a bus ticket’

Simple? You bet…I won’t lie…sometimes there was a poem, at times it was original but then not a poem, and most of the times, all I got was a bus ticket…wait…or was it a tissue paper, no no… Could have as well been a hanky, news paper, pamphlet, restaurant (unpaid !) bill…how does it matter :)

Relationships can end in most unexpected ways…

Anyways…never been able to equate time place and person, so as to draw the right conclusion.. And more dimensions add to my confusion, last time I checked with string theory people, there were 11 already…

Yet a cosmic shock..

A dream proposal …

It was perfect beyond my imagination..

Who would have thought it would be a Harrison Ford movie..

A classic airport reunion..duh...

but the words too magical…

“I think my life is too simple…and I want to complicate the hell out of it”

I agree that’s not a question..But a good enough reason in anticipation of a “let’s do it!”

I loved it…consciously…its perfect…appealing…

I am so good at complicating life anyways…hell perfect :)

Yeah I know what you’re thinking…hmm…

Those novels and flicks have done a pretty mess up there...time to wake up…but it’s like..

let me have just one more day, o let me believe in angels, and happy endings… just a day more… and not care if that ‘everyday’ has the same everyday ending….

sweet tooth and sore heart …

शब्द शब्द जपून ठेव....

2010-05-05T17:38:00.006+05:30

गेल्या काही दिवसात, काही सुरेख आणि अपरिचित गाणी ऐकायला मिळाली.

i realized की एखाद्या गाण्यात मला सगळ्यात भावणारी गोष्ट म्हणजे "शब्द"

म्हणून english songs मला फारशी आवडत नसावीत..कारण त्यातले शब्द मला भिडत नाहीत :)

परवा प्रयोग म्हणून, एका english song ची आधी lyrics वाचून मग ते ऐकल..इतके सुंदर शब्द होते !

i simply loved it...the thought of missing out on world music n poetry, due to this language barrier..eh..made me cry...I have got this only life to explore..ehh...

what a pity !

anyways, heres one of those songs-

पाऊस कधीचा पडतो, झाडांची हलती पाने

हलकेच जाग मज आली, दुःखाच्या मंद सुराने

डोळयात उतरले पाणी, पाण्यावर डोळे फिरती

दुःखाचा उतरला पारा, या नितळ उतरणी वरती

पेटून कशी उजळेना, ही शुभ्र फुलांची ज्वाला

तार्‍यांच्या प्रहरापाशी पाऊस असा कोसळला

संदिग्ध ढगांच्या ओळी आकाश ढवळतो वारा

माझ्याच किनार्‍यावरती लाटांचा आज पहारा

-ग्रेस

think again..

2010-04-21T23:48:00.001+05:30

I am afraid,

that they will love me

follow me,

I may become a religion

should it dawn,

day, I be thy hero

or mercifully spare,

I die alone as none

beloved people,

perhaps I should scare you

now is time,

than to let you dream

of tomorrow,

when I leave you stranded

with regrets,

of your conviction 'she's right'

of waking up,

that you followed 'I must'

left answers,

chose wrong questions, not yours

a misguided quest,

my own leisure, you realize

wasn't yours,

not even the choice 'no'

things happen,

as probability forces into existence

to be..

or not to be, indeed

is, isn't it?

a consequential yet funny question !

Congratulations, I'm Sorry, and everything in between...

2010-04-17T22:03:00.001+05:30

Wait, i don't want yet, to let you go

yet, not the first time i told you so..

untimely moments captured on my lips

intimate torture to lovingly cherish..

dreams and lies will cloud starry skies

and blink as i tell never ending stories..

it is then i will remember your pretentious gaze

feeling bit pretty and lot stupid at the same...

- Stargazer Lily

smothered with love :)

2010-04-11T20:44:00.002+05:30

i was searching for a baby poem to congratulate my sis..
i thought of writing one..but motherhood is one feeling,i feel i cant do cent percent justice to, not yet..
thats when i stumbled upon this phrase..

smothered with love..

smothered with love ?

at times...

so comfortable while loving..aren't we?..

yet not at ease while being loved..

smothered with love..

at times !

anyways,i managed to like one poem and here it is..

you are more perfect

than I could have hoped,

more beautiful than I could have dreamed,

more precious than I could have imagined,

I love you more than
I could have known.

i love the impossible...

2010-04-05T22:08:00.001+05:30

i managed to crash the local train, 5:22 pm kalyan ,
if u dont have any idea how loaded those things become , station by station ,
hmm ..imagine 100 people in a room..
yeah...if u manage to breathe and stand without accidental screams.. u r a winner !

" thana local pakadaychee na..evdha samaan...i dont think u can get down..
its impossible ! "

Catty green eyes, the air of confidence, the 'know it all grin'..

i bet her great great grandmother was cousin of brother in law of my great great grandmother..or something of that sort...

ah..its one of moments where i greatly regret the profound moment of my conception , where i missed out on that beautiful genetic trait of iris color...

KOBRA s are such stingy creatures..

i m not green and sadly not that stingy anymore..

i evolved past sarcasm..because i feel it has become so obvious that it has lost its charm..

so due to the enormous confidence shown by my genetic relative on my decision making ability..which i should have ignored as a mere phenotypical expression..

my face was looking very upbeat,...oops.. see.. sarcasm is so innate..

okay ...i was a puppy who went for a walk in a storm... like a kid spinning around believing he is Shaktimaan..knocking self out.. dizzy on ground..

yeah so sad...
to have grown up idolizing doordarshan superheros..

yeah i was so sad...

but 4 aunties din like the final sentence awarded to me by supremo.. they decided to prove her wrong..

and in an exceedingly miraculous chain of events in time and space..i got out at my station.. alive n kicking !

we even got some mass cheering...

i thanked everyone..

i love the impossible..that really gets me going..and make it possible..

its stupid to pamper ones ego.. but just need to feel good by such trivial triumphs..
i guess.. at times when nothing else is going so well..

i waved at my relative victoriously..

silently praying..

I hope she does not turn out to be my mother in law..

its okay if my kids dont have cat eyes..

may be brown eyes are not that bad :)

we need to evolve, people !

My haunted beloved dusty dungeon..

2010-03-29T23:11:00.002+05:30

So i visited college..
My last 6 yrs but one, rest in that graveyard..

How long do lizards live?

I reached at dawn and it was peaceful..i scanned every inch of the place, recollecting every moment lived and missed greatly now..

Meanwhile came to a conclusion that fellow reptilian inhabitants have finally become extinct..

I mean one can now take a walk to the water cooler without seeing a king cobra..wow !

I was wrong..that place breeds survivers..

When i saw a lizard..i reflexly thought about the trio ever existant in my ex-room..old nasty pals..

How long do lizards live?

Who wrote that ?

The warning " do not sing " is still holding on to the bathroom door..

Having reflexly strained my vocal cords.. I couldnt sing ..still...not there..i never have..never as ever..

Who wrote that ?

Dont give a damn? Me neither..
Sorry..i m such a pest.. :)

Okay the real thing i wanted to share..
Friendship is like merciful anosmia..u may be stuck in a rotten hell..still it lets u be totally unaware and happy..

So i survived ...coz 'they' were there..my friends..the human ones..nasty old pals..missed u :)

P.s . They ll never read this.. They hate all sentimental things i write with utter devotion..
And sadly thats all that i write.. :)

@पिंगळावेळ by G.A.

2010-03-06T17:25:00.001+05:30

Stranger, think long before you enter,
For these corridors amuse not passing travellers.
But if you enter, keep your voice to yourself.
Nor should you tinkle and toll your tongue.
These columns rose not, for such as you.
But for those urgent pilgrim feet that wander
On lonely ways, seeking roots of rootless trees.
The earth has many flowery roads;choose one
that pleases your whim, and the gods be with you.
But now leave! Leave me to my dark green solitude
Which like the deep dream world of the sea
Has its moving shapes; corals; ancient coins;
Carved urns and ruins of ancient ships and gods:
And mermaids, with flowing golden hair
That charm a patch of silent darkness
into singing sunlight.

oops...

2010-02-22T20:16:00.001+05:30

Life and medicine..are very subjective...like me.....atleast i believe so..
turns out..one must be very objective to pursue them...

hmm..hmm..hmm...

2010-02-18T20:21:00.001+05:30

Once upon a story..
twice upon a time..
takes me back to start..
Life's a strange ride..

केव्हां तरी पहाटे...

2010-02-07T18:59:00.001+05:30

कधी वाटत,

तुझ्या आयुष्यात सुंदर रात्र होउन याव..

तुझ्या स्पर्शाने हलकेच बहरत जात..

तुझी सगळी स्वप्न पूर्ण करत..

साख्ररझोपेतच अलविदा करून जाव..

आठवण म्हणून माझा सुगंध ठेवावा..

जाईच्या कळ्यांत तुझ्या उशाशी..

आणि तुझी आठवण म्हणून जपावी..

माझ्या ओठांवर तू लिहिलेली कविता..

-मी

लक्ष लक्ष वेळ तुला रिकामीच पाठवावे..

लक्ष लक्ष वेळ तुला आठवावे साठवावे..

पहाटेच्या कळ्यांपाशी थोडे मागावे इमान..

थोडे सांगावे तुलाही माझ्या मनाचे प्रमाण..

लक्ष लक्ष तू अन लक्ष लक्ष वेळ..

मी एक अनंताचे चुकले पाउल..

- खानोलकर

हा असा चंद्र.. ही रात...

2010-02-07T18:41:00.001+05:30

त्या चंद्राकडे कधीकाळी मी मागितला होता हा चंद्र..

वार्‍यानेही आवरला होता माझ्या केसांना उधळण्याचा मोह..

म्हणून आज आलेत अलगद तुझ्या हातात, ते, चंद्र, रात्र, अन मी पण..

ही सारी तुझीच जादू अस तुला वाटाव हेही ना माझ्याच मनासारख..

- मी

नदीकाठावर पाण्यात पाय सोडून चांदण पाहात बसताना हळ्व्या मनाची सोबत हवी..

तर निसरड्या गोट्यांवरून तीच नदी पार करताना दांड्ग्या हातांची..

अशी हजारो क्षणी लागणारी हजारो रुपांतली सोबत फक्त कविताच देऊ शकते..

- सुनीताबाई

A mid summer nights dream

2010-01-31T19:42:00.001+05:30

कोलाज..

मी किती आटापिटा केला होता...कॉलेज मॅगझिनच्या मराठी सेक्शनच हे नाव असाव म्हणून...

गाण, कॉशच्यूम्स, मॅगझिन, नाटक, ज्यूनिअर्स, अभ्यास, कमिटीझ, सेट, डिबेट, मेकअप, टीचर्स, कविता, लाईट्स, परी़क्षा, ले़ख, अँकरिंग, कॅरम, वाद, रिसर्च, टे-टे, सिनिअर्स, भांडण, चहा...दिवसाची जागरण आणि रात्रीच झपाटलेपण...माझ्या आयुष्यातला तो वसंत म्हणजे कोलाजचा मास्टरपीस आहे....

वसंत.....

तीन वर्षापूर्वी मला या वसंतऋतूने अक्षरशः झपाटल होतं आणि शेक्सपिअरने !

आज मी इतकी तटस्थ का ?

Gone wid da..ehh...ff !

2010-01-31T19:23:00.001+05:30

They all look so identical…

How could she…we are just 23…so what if he is settled…nope not till I am 28…career comes first… she ll have a bunch of her own by then…

They sure manufactured in lot.. err must be a label somewhere…we arr.. same batch…after all…

My cousin has one just like that….so unique…eh what’s the matter sweetie?

Oh.. just sore throat...me too…oh ya just last week...hey did you check out the winter collection…just gorgeous…you bet…..

I feel lost…in the echoes…

Some guy would kill to hear that sweet humming for hours and hours…

Why the ears ache then…? Oh just sore throat…how nice if I could just smell rather than hear…

I retire…oh just sore throat…xcuse me…just up for a walk…

Up as usual? Well well well… news for you…its no more…they worked all afternoon…all that surface…

Why the heaters are doing just fine…
Nevertheless I have nowhere else to go…

Why …not going out…

Don’t feel like it… Oh just sore throat..

Really?

I ll be back…go ahead...I have seen that flick already…

Hey I m comin too…As you wish…

Eh the stupid alignment….What a waste…

And I see em…. all of em…

Look at this …now level 6 looks like some ugly alien colonization….

Why did they buy em…coz somebody had to sell em…coz somebody manufactured em…

Cheese…you…of all…miss save water. save electricity…

Yeah…destroyed the beauty of this place….why…look at em…

They all look so identical…

May be I over reacted yesterday…cant stand…but sure can lay back…

Hmm…looks like there r lot graffiti artists in here….Ritz I love you…who’s Ritz…it’s a big college…I hope it’s a guy…

This is a perfect lovers spot…its rows n rows of em…Its too quiet though..

Yeah…as if could invite guys up here…yeah…I once read a story… the duo finally finds their moment in a ownerless jeep on a lonesome road…and in their declaration of love, they promise to have their own some day… venture on such starry nights…park it and swear not to return before dawn…

Well there goes the declaration for Ritz…never mind...it’s an old tee anyways…

Its cold….harsh glass…wow I could gaze up all night…don’t have to strain my neck now…
turn to right…that’s my city…

It looks like more n more like NY day by day…some of em do come true eh…

dreams gain momentum here…

From up there…sky s bit endless, intersected by ambitions, punctured by those relics of wholesome nothingness, like Amit said.

They all look so identical…

It’s gone…
Its still there…just…not the beautiful thing it used to be…
Everything fades away….
So what if I cant stand it....?
I can still sleep on it :)

Smile...at any cost :)

2010-01-25T21:16:00.002+05:30

What is the best time and place to sort all issues in your life..one bye one..peacefully..
I have an answer..
The only uncomfortable recliner, the most feared one..yeah the dentist's chair.. :)
Its heavenly if u ask me..its the only time when you are doing what you are supposed to be doing that you are in fact doing most of the time when you are not supposed to be doing it...nothing :)
Still i was thinking to type this post with my free appendages..dont stumble on d word , after awww..ing for so long..with all d zzzing going on..to sharpen your canines.. And the long list of 'do not eat' which only excludes humans, i feel like a shark.. :) A scary pair of Jaws.. :)

Bye 4 now, i m going to a movie, i hate to go to movies with ppl, after it ends, its such a compulsion to come to a verdict..more importantly a mutual one..most importantly if you are with parents or roomie..an 'i dont think so.. could cost you..air, food, water, shelter..nything..luckily i have an excuse today..awww :)

Choose to be happy !

2010-01-17T10:43:00.002+05:30

Its not easy to find happiness within self..but its impossible to find it anywhere else :)

depression epidemic chya आईचा घो...

2010-01-12T01:35:00.001+05:30

लहान मुलं इतकी निराश का झाल्येत ?

हे काय चालयय काय मीडियाच? म्हणजे खर तर आपलं...कारण आपलाच आवाज ना तो !

स्वाईन फ्लू म्हणजे पण फक्त एक प्रोफिटेबल न्यूज...

पॅनिक होउन चार दिवस मास्क लावून हिंडलो...पण सार्वजनिक स्वछतेच्या आईचा घो च आहे अजून...

नवीन दशकाचे दहा दिवस पुरे होईतो..रोजच्या बातम्या वाचून प्रगती तर सोडा..आपण उलटी वाटचाल करायला लागलोय की काय अशी शंका येत्येय...

अरे थ्री इडिअट्स काय किंवा शिक्षणाच्या आईचा घो काय...कलाकारांना थोड तरी स्वातंत्र्य द्याल की नाही !

का ? रिअ‍ॅलिटी च अंजन झोंबत म्हणून ?

पण रिअ‍ॅलिटी शोझ खूप आवडतात सगळ्यांना...त्यात रिअ‍ॅलिटी नावापुरतीच असते म्हणून ?

वास्तव अस कडू कडूच असत...

आमच रिसर्च ग्रूमिंग सुरू होत तेव्हा त्यात '"विद्यार्थ्यांच्या आत्महत्या" हा ही एक रिसर्च चा विषय होता..

त्या वेळी.. आम्ही अगदी वैज्ञानिक द्रुष्टीकोनातून, स्टॅटिस्टिकली तो अभ्यासला होता...

पण आज त्या सगळ्या विचारांना एक इमोशनल टच आहे..आणि तोच खर तर महत्त्वाचा आहे...

माझ्या आयुष्याची साडे चार वर्ष मी श्री भाउसाहेब हिरे शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय नावाच्या उजाड माळरानावर घालवली...

पण त्या दिवसांनी जो आत्मविश्वास आणि कणखरपणा दिलाय, तो कुठेच मिळाला नसता...अगदी टांझानियाच्या जंगलात सुद्धा...

आम्ही एका गॅदरिंगला अ‍ॅड-मॅड गेम मधे हॉस्टेलची अ‍ॅड केली होती-

" इथल्या पेक्षा कमी पाणी आणि ह्याहून अधिक विषारी सापांच्या प्रजाती अन्य कुठे आढळल्याचे निदर्शनास आणून दिल्यास आपली इथे राहाण्याची सोय विनामूल्य केली जाईल "

आणि आमचे आदरणीय डीन डॉ बिरंजन हसले होते....रक्त उकळण्याचा एक विलक्षण अनुभव मला त्यांच्या नामस्मरणासरशी येतो...

शिक्षण..उच्चशिक्षण.. निर्बुद्ध, कोडग्या, लाचखाउ, हरामखोर मंत्र्यांच्या आणि प्रशासकांच्या हातात का आहे....? ( तुम्ही आम्हा विद्यार्थ्याच्या आयुष्यांशी खेळा..आणि आम्ही आमच्या शिव्या पण सेंन्सॉर् कराव्या, व्वा !.)

मी आणि माझे मित्र मैत्रिणी..आम्ही सगळ्या अडचणींना पुरुन उरलो...पण सगळे मनाने इतके कणखर नसतात....

आणि खर सांगू...आमच्यात हा कणखरपणा र्रॅगिंग फेस केल्यामुळे आला...आम्ही पण नव्वद अंशात वाकून वाकून, मनात शिव्या देत, सिनिअर्सना सलाम झोडले एकेकाळी...

पण त्या बदल्यात ते कायम पाठीशी उभे राहिले...कायम...अजूनही राहातात...

आम्ही सिनिअर झाल्यावर आम्ही ते सगळ बंद केल...पण त्या नंतरच्या ज्यूनिअर बॅचेसना खूप प्रोबेल्म्स आले...अभ्यासात तर आलेच, एकाने आत्मह्त्या केली आणि खूप जणांनी प्रयत्न....

प्रत्येक वेळेस हळहळ वाटली..अरे यार हे आपल्या हॉस्टेलमध्ये काय झाल...यार आपणच जाउन बोललो असतो त्या बॅचशी एकदा..आम्हाला तर नाव पण माहीत नव्हत...

'आपल' हॉस्टेल 'आपले' ज्यूनिअर्स...ह्या आपलेपणाचे संस्कार व्हावे लागतात आणि करावे लागतात...

मग मात्र...6 months back वगैरेची भीती गुंडाळून, सगळ्या फॉर्म्यालिटीझ बाजूला ठेवून प्रत्येक फर्स्ट इअरच्या मुलींशी बोलायला लागलो..त्यांना आमची गरज होती आणि आम्हालाही आमचे ज्यूनिअर्स हवे होते...

रॅगिंग ही एक विकृती आहे...नक्कीच...मुलींची नाही पण मुलांची अत्यंत असभ्य आणि अश्लील रॅगिंग होते...पण कुठलीही कृती मर्यादेबाहेर विकृती होते...त्यापेक्षा आपण मर्यादेत राहून, समोरच्यालाही त्याच्या मर्यादांची जाणीव करून देऊन त्या गोष्टींची मजा घ्यायला शिकलो तर...because its also a learning process which makes you tough...

मला तर हे दोन्ही सिनेमे actually माझ्या भावाबरोबर बघायचेत...it will be fun...he is a to be IITian, yet to face SSC, पण तो खूप विचारी मुलगा आहे...स्पर्धा, रॅगिग आणि आयुष्य ह्या तिन्ही गोष्टी फेस करायचा आणि त्यातून शिकायचा कणखरपणा त्याच्यात आहे...and obviously we owe it to our parents...

समजा घरातून जरी हे बाळकडू नाही मिळाल तरी आज समाजातूनही आपल्याला खूप सपोर्ट मिळतो....

माझ्याबाबतीत विचाराल तर मला इतरही खूप सपोर्ट होता...माझी शाळा...वेध.. जिज्ञासा, वाचन, सिनेमे आणि मिडियासुद्धा........त्यामुळेच कदाचित आणि माझ्या मित्र-मैत्रिणींचा शैक्षणिक प्रवासही परीक्षांत गुंतलेला असूनही आम्ही मार्कांपलीकडेही पुष्कळ काही मिळवल हे नक्की !

थ्री इडिअट्स काय किंवा शिक्षणाच्या आईचा घो काय..हेच सांगतायत की स्पर्धा काय किंवा रॅगिंग काय, एका मर्यादेपर्यंत आवश्यक आहेत पण त्यापलिकडे अनिष्टही.......

कुठे थांबायच ह्याच भान मात्र सांभाळायला हव....पालक, पाल्य आणि मिडीयानेही..........

बोला .....all zzz well.........................

अनुश च आयुष्य...

2010-01-12T00:46:00.002+05:30

दिवस सरतात, महिने, वर्ष......

मधेच कधीतरी आठवत... अरे जगायच राहून गेलं...

लोकल मधून प्रवास करताना..एखाद्या गाफील क्षणी वाटत...अरे पुढच स्टेशन आलच नाही तर...

मग खूप हळहळ वाटते...अस वाटत आत्ताच्या आत्ता, ओळखीच्या सगळ्यांना भेटून एकदा मनापासून म्हणाव.. thanks..for everything !

एक लांब श्वास घेऊन..खूप खूप जगावस वाटत....

जेव्हा पण मी निराश होते, सगळ सगळ व्यर्थ वाटायला लागत...हेच काही खोल खोल श्व्वास मला त्या गर्तेतून खेचून आणतात..

माझा एक मित्र दोन वर्षांपूर्वी अचानक गेला...तेव्हांही आम्ही सगळे काही काळासाठी असेच निराश झालो होतो...

मला आठवतय...काय अर्थ आहे या आयुष्याला? ह्या एका प्रश्नाने आमचे दिवस-रात्र झाकोळून जात असत...

त्यावेळी ह्या ओळींनी नवी उमेद दिली...

अजूनही देतात...पुन्हा पुन्हा.....

"मला पुलंच एक वाक्य आवडत-

'जीवन जीवन जे म्हणतात ना, ते जन्मापासून मरणापर्यंत नुसत आपल्या वाटेत आड येत असत.बाकी काही नसत.

कधी उगाचच मठ्ठपणे आडव पडून राहात. मग कंटाळा येउ नये म्हणून आपण त्याला लेबले लावतो.

प्रेम म्हणतो, आई म्हणतो, धर्म म्हणतो, काय वाटेल ते म्हणतो......

एरवी जीवन ही एक निरर्थक फसवी वस्तू आहे. जगात देव नाही, काहीच नाही. ज्या क्षणाला आपण श्वास घेत असतो ना,

तेवढा क्षण असतो! '

मला स्वतःला अस वाटत की आयुष्याची टोटल शून्य असली तरी काही सुख जमा होउन मग दु:ख वजा होत ना....

आपण किती दिवस जगणार याची शाश्वती कुणालाच देता येत नाही, काळ कुणासाठीच थांबत नाही, म्हणून आपल्या वाटेला येणारा प्रत्येक क्षण भरभरून जगायचा..

आपण का आणि कशासाठी जगतोय? माहीत नाही.... पण आपण जगतोय हेच सगळ्यात मोठं सु़ख आहे.....

ही opportunity कुणी दिली, आपल्यालाच का? माहीत नाही......

पण प्रत्येक श्वासाची अनुभूती...जगात जे जे चांगल आहे त्याचा आस्वाद घेणं... आपल्याला आवडेल ते सर्व करणं..मनापासून मैत्री करणं..प्रेम करणं.....जवळच्यांचा विरह... त्रास काढणं.. निराश होणं..पुन्हा त्यातून बाहेर येणं..एकटेपणा..सोबत...मला तरी प्रत्येक गोष्ट आवडते...

आयुष्याच कोड सोडवत बसण्यातच खरी मजा आहे. कारण इथे चूक बरोबर काहीच नाही. कुणीच रिकाम्या हाताने जात नाही... काहीतरी स्पेशल करूनच जातो.."

A new end….

2009-12-25T23:35:00.001+05:30

I love the year end so much….from Christmas to my birthday…its celebrations everywhere…I was actually supposed to make my entry on stage on 31st dec 1986…but I loved dawdling even then I guess…

After very many years…umm six actually…I m having exams around my birthday…
And I am not loving it…

I am a birthday freak…I mean right from my first birthday…yeah I remember the gorgeous cake…I have always had splendid birthday parties…courtesy mom n dad…but my 18th birthday was superlative ..because then on I have had 3 bashes every year…one plus, courtesy my college cronies…

If u haven’t celebrated your birthday at 12 am sharp in the hostel…amid screams, chaos, smeared cake faced buddies tossing you in the air…your wind pipe choked with all the cream…gleam and emotion…ahh…don’t count your years…you are yet to feel alive…

Gosh…how enthusiastically…they ll act funny that eve… ignore you…and manage to scare you till 11.59 pm every year…while you hold your breath and enter your own room…until you here that deafening roar…”suuurrrrprrriiiiiiiiiiizzzzzzeeeeee”……

Ahh.. that feeling of being “Wanted” is just out of the world pleasant…

There are so many stories about this 11.59 pm, “scared to death”, moments I have had…
Last year I was at Dad’s place…and I had brought a pastry just in case…(I always do…I have this obsession about cutting cake at 12 am…as if the world ll come to end if I don’t…may be it will…who knows…well… you see… its not worth taking a risk, a huge favor to mankind indeed…)
..So I kept tossing in bed till 11.50…my bro was much into his NREM sleep…he talks !
and by 11.55.. I was so awake and sure…I even heard the background score….
A fine blend of “Fighting crime..” and “Capt planet…”

So not really sure of what would I be facing… MoJo -JoJo….radioactive waste or the usual birthday blues…I had it my way…and my dad loves to tell that story…
He even has that footage where I sing “happy birthday to me”…
yeah yeah….of course its pathetic…

They all love it…my friends especially…they do it year after year…waiting and watching…until I panic and go on to take out my spare cake(!!)….swallow the anxiety…ready to blow the fancy candle…and Dhaadaaam ZZZZ…
They come to rescue me or may be they are just very eco-friendly!!
And then I pose with the usual embarrassment blush at 12.01 sharp…
wat a cheesy moment !

But then everyone gets plenty of cake…so it’s a happy ending!

On the other hand I don’t worry about Christmas at all…..I go out n buy a nice cake and share it with hostel buddies…
New year’s eve is hardly an issue…coz I have had the best and the worst ones…as long as its extreme…no problem..

JJ hostel is very silent, when it comes to birthdays….and that’s my only worry this year…
My college buddy is in campus, my best friend is in India…Mom s home…and I have reminded every single friend in my own special pathetic way…and they all are planning usual sweet surprises for me…
Still the sky is pretty blue…

But I must tell you...this is a very special birthday…I have been 60 yr old for most of my life…but this year I feel like the youngest 23 yr old on the planet !
This has been a splendid year…coming back to Mumbai…Cleaning off all the DHOOL from past 5 yrs…being optimistic about future…passionate about life, love, music, medicine and poetry….being in Alps…first snowfall…and lot of firsts…missing friends, seniors, juniors, campus, terrace, hangouts …finding new ones…entering the big pool of competition… realizing what matters to me…and that I love my work…breaking free from all emotional liabilities…absolute independence…working as a doc…saving lives...my very first stipend…a close encounter with politics…new books, new movies, sharing my songs and poetry with the world….
And last but not the least… polluting the Blogosphere….

Ain nobody gonna rescue you from my cheerful infectious wishes…as they slowly penetrate your mind…feeling dizzy already?…hurry.. go grab a nice chocolate tart…
Crispy and sweet…wishing you caramelizing…delicious… splendid holidays :)

2009-12-19T11:43:00.001+05:30

मी विझल्यावर त्या राखेवर नित्याच्या जनरीतिप्रमाणे..

विस्मरणाची थंड काजळी उठेल थडगे केविलवाणे..

मी विझल्यावर त्या राखेवर पण कोर्‍या अवसेच्या रात्री..

धुळीत विखुरल्या कविता माझ्या धरतील चंद्र्फुलांची छ्त्री..

- कवी बोरकर

माझ हे नेहेमीच आहे...

अस काही सुंदर वाचल, पाहिल, अनुभवल...की मला खूप रडायला येत...

असा एक सार्थ क्षण मनस्वीपणे जगून, निरर्थक आयुष्याला आपण सेकंदांसाठी का होईना पण फसवल..

याच आनंदात असेल कदाचित..

असे कॄतज्ञ क्षण फार फार मोलाचे वाटतात मला...माझी जगण्याविषयीची आसक्ती पुन्हा निरागस करून जातात...

अश्या वेळेला मला आईची खूप आठवण येते...

तिच पुस्तकांवरच, गाण्यावरच, कवितांवरच, माणसांवरच मनस्वी निरपेक्ष प्रेम पाहिलय मी...

किती श्रीमंतीत वाढवलय मला तिने...

जगायला खर तर एवढाच वारसा पुरेसा आहे.. बाकी सगळ तुम्हाला मिळवता येत...

मी अशीच चालत असते...चांदण्याचे सडे तुडवत, कवितांच्या सरी झेलत...

आनंदाला मूहुर्त नसतो बघायचा..फक्त 'ये' म्हणायच......

अश्या वेळेला मला आजोंची पण खूप आठवण येते...

तुम्ही कुणावरही प्रेम करा.. निरागस आणि निरपेक्ष.....

and you continue to live in their heart forever....

मला दिसते ना मी...माझ्या भोवतीच्या इवल्याशा पाखरांना सांगताना...

माहित्येय...मी छोटी होते ना...तेव्हा माझे एक आजो होते.. त्यांना किती गोष्टी यायच्या माहित्येय.....

मग त्यांच्याही स्वप्नात येतील... निळ्या डोळ्यांचे, मउ हातांचे, हूं बाबाच्या गोष्टी सांगणारे आजो...

and the love will go on and on forever..........

मला अजूनच भरून येत...

सुनीता बाई माझ्या कोण ?...

बोरकर माझे कोण ?

पण एखाद्या चांदराती.. ह्या कवितांना बिलगून मी रडत असेन तेव्हा मलाही कुणी विचारू नका...तू ह्यांची कोण?

चंद्र्फुलांना मनसोक्त बरसू दे....

कधी सकाळीही

उर भरून येता खोल

दिवेलागणीला

वाटे पाउस पडेल..........

- आरतीप्रभू

आवडलं?

मग १९ डिसें, लोकसत्ता मधला अरूणाबाईंचा मूळ लेख नक्की वाचा, अजूनही काही सुंदर कविता आहेत त्यात...

-अनुश्री

Being Girly girl…

2009-12-13T16:13:00.003+05:30

Statutory warning: this post is not at all about any transgender
feelings or issues, real or fictitious…its just about
the sensitive issue of my haircut…
any pervert comments are severely discouraged :)

It was our first Jean’s day in college..
i was nervous wrek..coz it was 8 months since my ass had the comfort of denim..
(happy days for parents..coz they were anti-denim…I was told…good girls shouldn’t were ‘em…coz jeans are provoking….!!!!!!!! ????…pahleezzzz ! parents !!
they take so much time to grow up !!! )

Jeans day ! yeah..
And rest 364…salwar kameej.. and we were not allowed to look good…courtesy teachers, seniors and parents…in that order…
I am not kidding…it was a very official policy of SBHGMC…till very recently…

I remember in second year , me and Rupashree had decided to initiate a revolution…after all, we were “shree2“…The Official rebels of 04 batch…it was our duty to fight against this injustice !!
So ..we went to posting in style.. came back and swore.. never again!…
Eh..uncivilized civilians of civil hospital…

Its difficult to go out in Dhule in numbers less than 6 , looking even nearly good… once i had to stop our dear rickshawala kaka from getting his hands on a couple of lukkhaas !
not that I don’t love Maramari..i was getting critically late for a movie !!

So the first jeans day….
I was happy!...i dressed up in style, for the eve function…had a great time…every one told me I was looking smart…I was on cloud 9…then I went to mess to get rid of hunger pangs ..and…………

“BAHER Ho….” Mess wali Aji yelled at me…..
I was stunned…I looked at my shoes..i thought I just had accidentally painted on crystal clean floor that she loves to clean…NEVER in years..

“Ram Ram Ram…Girls mess madhe Mula Yayla Lagli !!!! “

And I was the laughing stock that week…….

Still I refused to give up my boyish looks…just got rid of my fashion consultant…my mom !

Now a days, I don’t mind looking beautiful …still there are times…I feel that I want a boycut again…But I possess a written sworn statement from 24 friends that they will kill me…If I do so….

A couple of days back..while I was returning from a movie…

“hey beautiful” and a song followed…”woh pehlee bar jab hum mile”
And I almost thought , damn these hair !!
But damn my guts…
“woh pehlee bar hum jail gaye…”

And there was silence in the campus my lord…
May be because I sing well you know…:)

I am still such a paange baaj tomboy at heart…

I don’t remember how and when…but eventually my friends had groomed me to be this Girly girl…..by end of second year.
I still got a DCH cut once there after….but I din like it…I saw in the mirror..
And accepted once for all…that I am this beautiful girl and I have to live with that…eh whatever !

I will never forget the look on mess wali Aji ka face, when my friend hugged me and told her..
“She is a girl !! “

Yup a pretty one :)

I read Linda Goodman yesterday…yeah I know I know.. I am not twenty two-teen…oh sometimes u have to forgive yourself…
Just the Capri part…and guess what I am prototypical !!!
And I used to think I was anything but that !!
Cheers …
To being a lovely January girl..

I doodle starry skies..
Walk to mountain tops..
Romance ghosts of past..
Seeking misty forecasts..
Oh I am a January girl..

Hauntingly beautiful poem..
Growing younger as you chant..
Little birdie’s twitter & chime..
Glittery spells and star dust..
Oh I am a January girl..

Love me and know ..
Made of fairy tales & snow..
Its my magical kiss..
Giving dreams, Angel wings..
Oh Baby, I am a January girl..

Tie tie fish !!!

2009-12-02T15:59:00.002+05:30

I hate fissh !
Having said it million times before..i say it once more..
i have always had a notion..that it ll fire back one day..and it did !

To make my critical contribution towards- Rashtriya Grameen Arogya Abhiyaan aka NRHM, i have to work in a Prathmic Arogya Kendra, PHC..yup thats in a village place..miles away from comforts of
Mumbai..

I got my posting order..the first thing which came to my notice was that d poor intern has to make her own food arrangements ! ( sangat hote ..swayampak shik, pan aikanaar kon, iti P. Pu. Mumma ! )
Okay.. No big deal.. I was brave enough to eat swiss local meal !!
"Mukkam post " meal couldnt have been worse !

So, much excited abt this new "mission" .. Armed with bread butter n jam ! ..i went to this place..changed trains twice.,a roller coster dum-dum ride.. Just a km short of my destination ..i sniffed danger !! ...

The whole gaon earns its bread butter, by fishing, and related processing..once learnt in Bhoogol..and on the way to my PHC..THE ROADS ARE FLOODED WITH FISH..SMALL AND BIG..DEAD AND STARING AT ME , i dont even know their names !!
Fish is in the air..its everywhere !

And i clinched my hanki, perfume wipes..aimed at invisible enemies with a spray..n after every possible warfare..settled on an antiemetic finally.!

Dont remember anything much thereafter..my cointerns obliged to help..while i dozed.. Better than fainting and breaking ligaments..sure..

On way back, near to mumbai..i came outta this olfactory shock..courtesy, a red rose!!

So this year , i m celebrating valentine's early and for two months back to back...
Love is in the air :)

P.s (post shock)
Life..how n why ??!&$§!

Why is it that even far away PHCs are blessed with full ön network, but jj campus isnt..

I had to drive kms for water in dhule..n now have to run outta hostel to receive a simple call.. N i cant even decide which is worse !

I enter d PHC, On the verge of fainting..and the generous Medical officer says..oh you must b hypoglycemic, eat my tiffin..its fish !
..strike 2 !!

Dont you wanna know wat happened to my bread butter n jam??
Me too..!
It just disappeared..!
Verry fisshy..eh !!

Zing!

2009-11-26T15:45:00.001+05:30

Wow.. Vishal sir got PGI, that’s amazing with a ‘zing that only Hireites will understand….yeah..ok… back to where I was…trying to have a sensational beginning …hmm…how about….”I died a day back…

How many times did you close your eyes, thinking you won’t see the light ever again?
How many times, along the river, set in crystals, vibrant, your reflection smiled at you?
How many times, you stood alone, looking at the cityscape, invincible, the dark knight?
How many times have you found yourself missing in the mirror, amongst familiar flesh?
Clinched all those razor sharp moments? Raced alone? Been on edge?

Life is futile……….
We kill time to let time kill us..

My last words were ..i wannna live..save me…no “good enough” doc around?..okay then…bye life…and puff…gosh!! it was sooo lengthy …I was almost bored to death…literally :) ..on retake (do actors ever settle for one !) ...i don’t wanna have time to think or say anyhting…wish it will be ..puff… straight away….

All along the last few moments of frantic revival attempt..i was thinking only one thing.. ”Its not gonna change the world one bit”…say ..JJ crows wont change their crow time from sharp 12.30 night…I asked a GMcite and she said hospital ke kauwwe hain ..bimaar wimar honge( kya yaar ye externs ko kuch nahi pata hota !!)…ok…but 12.30?
Anyways ( if actors could stick to original dialogues!) ..yeah…so…

“its not gonna change the world one bit” .. and even if it did…it wont matter..i wont even probably know that I died…
And I closed my eyes and waited for an eternity or so.. and woke up to the same boring life..
Death has lost its charm since then…
The night that followed..I decided to bid farewell to life and mean it really..so it might just come true this time…be ready to die and never realize that I did..but I couldn’t say it..i wished to wake up and woke up this morning…

I listen to Psaaydan, when I go to sleep..the Guy who wrote it, retired at 21…I am 22 and so reluctant to let go life…
So I have to wait…for someone else to do this mercy killing…slow n steady..
While I act and try n fool around…find a purpose in life etc etc…try to write, read, be a “good enough” doc ( I wish), before its time to board..
Manage to roam around like some one act play going on…exhibiting this game…
Its only when I see in the mirror…trouble…I see through all the layers…make up, foundation, all the decorative time killing layers…I have piled up on that I…may be that’s why I feels so strange….I….I try not to smile…coz I feel like a hebephrenic schizophrenic every time I do this mirror gazing… even for milliseconds…
I cant lie to I …

Life is futile…………
Like some kind of lucid interval..
People talk about no escape from death…Well thank god for that !
Coz after dying and from that other side of sea, right at the moment when I woke up…the only thing which seemed pretty inevitable and boring was Life…
Hmm…sometimes I feel my writing tastes like black coffee( #$%^?)…but then some weirdos love such things…don’t they..then..
Cheers to life…actually…yawwwwn…..!!!

I have this fantasy about ‘how I wanna die…I wanna read a poem…loud on CST station..amongst the Chaos..and bore people to death…to the point of desperation…that they throw aanda, bhajiya or tomato as per the availability or choice at me..life threatening excitement naa…come on…do you read headlines atleast? ..lot more bullshit nonsense is happening around...and we sit idle…do nothing..

I think its gonna take my poetry recital for ppl to realize ..that they really have had enough..may be it ll ignite them to show an intense protest….eventually for lot more worthy causes (than- I don’t like this new look of facebook!)

Come on people…u heard the threat…go to reliance fresh or whatever and be prepared…kill the poet…but for gods sake don’t wait for someone else to do it…don’t wait for another kasab to do it…do it yourself…don’t be a spectator for once… I would be more than happy to take away this passivity to hell with me…
…And my role in this cosmos ll perhaps be over…
still JJ crows ll continue imitating barking dogs at 12.30 night ( death is futile too :)…)

The real challenge is to write this ultimo poem though.. creating boredom is an art…n I ve a feeling that I m getting better at it (how many times did you yawn so faar?)

Sometimes I feel my writing tastes like rotten eggs(no idea abt that either)…
But then you can scare away lizards with that….Lot more useful than our democracy...and its spirit…i mean the solid one…liquid is fine…then..
Cheers to the largest democracy ….actually…yawn!!!

Loner..

2009-11-25T14:55:00.001+05:30

I was once part of the WOW-WOW circles...know what i mean? you pamper somebody's creativity ego and vice versa...i did recite my poems in such circles....loved the appreciation..was floating in the mist..that i am the next great marathi poetic sensation..I AM ! but thats not the point...
the moment of truth did come ultra soon though..one my fella poets read out a dabba one..and when i confronted him...i grinned and i said "wow"....
Next moment on..i decided to be a loner..and its difficult !
i write for myself..people love it..i love that they do..i love reciting and singing for them..
though i am a full timer in Medicine..poetry n writing is my passion too...
To be honest guys, i dont know how i am gonna release my poetry and songs...coz these days its about constant hammering, marketing...and you need to do it consistently...
So every year, as exams approach, december is worrysome..always..My PR, social networking goes hibernating...
There is no Break from life=poetry=study, but still i get apprehensive about loosing my readership...
so i was feelin a lil down these days...about not posting latest poems...but today i saw this reply.. and its not from any wow wow circle....

"take ur time...
its nice to read your latest post..though we were never busy in studies (Coz its da thing we do to kill time)you do it sincerely .we will wait for your posts.there aren't many things worth waiting for around these days "

And i am all misty again... and this time I am not alone :)
i have you..loving my poems unconditionally...its humbling :)
lets see if i can pull off some more posts nd poems...before the great xam :)

thanks

2009-11-20T17:11:00.001+05:30

hey dear all, tumhi mazya kavitanchi chaukashi karta, kahinni profile var majhya kavita post kelyat, he sagla pahoon khup utsaah vatato..
gelya kahi divasaat pan pushkal kavita ani gani lihili, abhyasatoon sawad miltach post karen...mazya kavitanvarach tumcha prem asach abadhit rahu de..
love
anushree :)

प्रिय सुनीताबाई

2009-11-18T14:08:00.001+05:30

तुम्हा दोघांना खूप मिस करत्ये :(
या इन्टरनेट सारख्याच कुठल्या तरी कल्पोकल्पित अवकाशात तुम्ही दोघ आता मजेत असाल ...
शुभेच्छा :)

I had another dream yesterday...

2009-11-03T20:34:00.001+05:30

I had another dream yesterday...i was floating in space...amongst zillions of mcqs...it was lovely...each one sparkling like a distant star...i would go near.. touch it and discover the answer...
Knowledge is beautiful...
do we loose site of what we really love...once upon a time...i loved studying and exams....
a child fears nothing, hates nothing...these are suprimposed things...we the peers….did that to each other…and we all ended up thinking that we hate some and fear some..do we really?

was reading Wittgenstein's philosophy...
questions...
philosophical problems arise primarily out of misleading features of our language..hmm...i think all our problems arise outta our choice of words..or silence..

is existence, a property somethings have and others lack?
our understanding bewitched by language? iconography..r we misled by imagery embedded in our language? is language a limiting factor to our understanding...if it is...our thinking habits are very much spoiled by it...damage reversible?

Language contains same traps for everyone...well kept false paths...fair enough?

what is the principal of individualisation for immaterial substances?

Hume- "when i enter most intimately into what i call myself, i always stumble upon some particular perception, heat or cold, light or dark, pain or pleasure, love or hatred, i never catch myself at any time without a perception and never observe anything but the perception"

seriously..i ve tried it..meditating deeper n deeper...u fall asleep..but there never comes a moment where we get rid of our perception...except the Gap between the moment u fall asleep and start pt of dreams, if any...or when u wake up... and this gap,i am absolutely unaware of...

so existance is merely consciousness of perception? then what is subconscious, it exists too...

Consciousness has been compared to a self scanning mechanism...

funny..we are dissecting our world to the power of microns..nano...to understand structure and functioning...
i read about how amino acids got inside, assembled and got trapped...may lead us to understand how life got trapped into a physiochemical structures..hierarchy of organisation..to the highest level..humans..or so we think :)

and at the same time...funny anology...we ve given birth to...these babies... organisation from o and 1 to software and trap them in hardware..and this ultra mobility via web...and now artificial intelligence...and little monsters like trojans viruses,which replicate too...
can they and if they invade our circuits?

who created us?

i sumtimes get a feelin..my laptop and my n95 have become extensions of my grey matter..obviously my neurons are much more efficient...but one day these guys ll be too...then wont it be funny to say that they dont exist ?

i believe that if there is reincarnation..i had died last time by drowning..i m so hydrophobic...
i have this funny vision...anology...i soak my n 95..poor thing reincarnates...may be into an ipod...poor thing..will it be water fearing like me ?

why Anology?
Anology is the only thing by which we understand eachother...each others pain...but ur pain like my pain...it is not my pain...I can never truely know how the other person feels....
pain has to be owned...

"it seems absurd to us that a pain, a mood, a wish should go around world without an owner, independently..."

But i go to temples, not coz i believe in god, i have this notion..that it has faiths of millions embodied...not owned..faiths...just existing there...floating...But the beauty is i own the notion..but not the faith...
its amazing how one can have absolute faith in god..or anything for that matter...
if u ve faith in e=mc2, how can you be an atheist?
Believe me, when i visited Einstein's house in Bern, where he wrote that...i had the same feeling..faiths of millions embodied...

I love questions...a Question, that is the only thing i have absolute faith in...
so if u dont know the answer..no big deal..keep questioning...

I dont know, fellow existing beings...how existing feels to you...
for me it seems like a dream...a delusion...
I am the centre of my universe...and you are also a part of my delusion...
What is truth? truth exists?
What is beyond perception?
who am i?

Questions...questions..and questions....

there is no more stupidity than thinking that you are not stupid...

I like being stupid..at least I have a Quest...the day i ll know everything...or ll think that i do..i think i ll die...or may be i ll be born...

Come on.. review your thinking habits...are you a victim of the same language trap...are your abstract ideas, really abstract...

are we gonna traverse these rusty well kept paths.. and die the same...sorry, similar death?

Questions are humbling, intoxicating, addicting...

So is it just a dream or it is my life...
i m floating amongst these zillions of sparkling questions, mcqs, faqs,and all types of qs...
and i am loving it :)

माझ्या चष्म्यातून...

2009-10-21T15:18:00.001+05:30

Somethings we try to run away from , have a tendency to come back to us...
I remember, me n my friend had brought a kitty from our galliwala shopkeeper...managed to hide it from his parents for almost two days ...yeah...quite an achievement...everyone actually believed that homework that week was really tough enough for us two genius brats, to consult each other.. finally we were caught..his nosy sister...and we returned the poor thing...i remember, she used to come back to us for many days and everytime..we used to escort her back, almost in tears...
U wish you could say good bye...once and for all....
i wished to do it for so many things and times...its like kicking old habits...too comfortable to get rid of...
Like i was so sure i dont want to go to Dhule ever...but this diwali i wanted to...all the things good bad and ugly about the place, kept crowding my mind...
If you loose something...it becomes valuable...
Is that why i hold on to stupid sentiments and people ?
Yet they die....and fossilize in subconscious layers...
I read a paper on interpreting dreams...
I have very entertaining dreams...its funny to know...what stuff keeps piling in that recycle bin !
I started interpreting and gave up instantly...being a critic of your own movie...nah...
Happiest i have been so far , when i got rid of my short-sightedness and specs...
Funny, for almost a month after Lasik..i would get up and flumble around to find my glasses reflexly...only to realize that i dont need them..
Nothing is indispensible...not even beloved problems n people...
People more than problems...I ve missed myopia more intensely...more than even some of my loved ones lost...
But guess what, i strained my eyes recently( my studious days back?) and i think i ll ve to use glaases...i find them so familier yet many years have passed by...its like meeting yor ex-beau...
I ve stopped missing People...do i really want them back?...Let their souls rest in peace...

Light n life this Diwali...

2009-10-16T14:55:00.001+05:30

Diwali...its my 1st yr of pollution free diwali...i miss those sutali bombs n anars n lawangis....also missing hostel big time...specially roomie...we used to light up the whole hostel like nything....

Last year, despite of dhule riots...Messed up prelims...exam blues n everything...me n snehal had cracked the best diwali celebrations ever...amongst all heads buried deep in texts..all insane insomniacs...none managed to escape...we two cheerful creatures are highly infectious and synergistic....

Bright corridors..n rangolies...and crackers on terrace...rph dinners n pharal...n masti...oh la.la..la..

Oh...yeah...and after everything...one fine day...she announced as usual...and now we will study...n pass with glory...and we did ! like the rest 4 yrs....

God...how two totally contrast people like us, had so much fun for so many years...

Miss u Snehal...

(Amongst 24 x365 hours of hardship...you still manage to call n inspire me to study as usual..)

Am i Missing Dhule? Gosh...that wasnt supposed to happen....

Anyways guys...wherever you are...lone or amongst loved....celebrate....for whatever you have, had or aspire....despite of tight schedules n damn dead lines...

Steal those special moments...Cause who knows this may be the best Diwali you will ever have....so make it really special........cheers :)